Дөлгөөн

Ийм л нэгэн чаат дотор
Энэхүү түүх эхэлсэн юм
Энгийн нэгэн залуу хосын
Эхний яриа өрнөсөн юм
Анхны яриа таалагдсаных уу
Ахиад тэд уулзахаар боллоо
Интернет гэдэг агуу орчлонгийн
Эгэл хэсэгт нь болздог боллоо
Нүүр нүүрээ хараагүй ч
Нүд нүдээ ширтээгүй ч
Халуухан ярианы үзүүрт
Хайртай хэмээн шивнэж эхэллээ

Хоолойг нь ч сонсоогүй хосынхоо
Хайрын үгэнд уярч
Зүс үзээгүй дурлал
Зүрхэнд бадамлан асч эхэллээ
Ярьдаг зүйл нь зөвхөн хайр биш
Янз бүрийн сэдвийг тэд хөндөнө
Өөрсдийн бэрхшээл
Өрөөлийн алдаа
Үхсэн сэхсэн, төрсөн эндсэн
Уудлаагүй сэдэв тэдэнд үгүй
Ийм учраас хос хоёр маань
Бодол сэтгэлээ хоёр биесээ
Бат холбон гинжилсэн байлаа
Интернетийн орон зай дотор
Нэгнийгээ энхрийлэн тэвэрдэг ч
Дэлхий ээжийн халуухан өвөр дээр
Дэндүү хол байжээ хос маань
Хайрын халуунд шатсан хос хоёр
Холын зайг гэтлэхээр шийдэж
Мөнгө болон визнийхээ асуудлыг
Мөдхөн шийдэх гэж яарах болжээ
Бүх юм бүтсэн тэр нэг өдөр
Бүрхэг тэнгэртэй баргар тэр үед
Харамсаад барахгүй нэгэн явдал
Хосын дурлалд цэг тавив
Баярт мэдээг дуулгах гэж яарсан
Бүсгүй залуудаа бэлэг барихаар
Мэйлээр бус биеэрээ дуулгахаар
Мэгдэн сандран мессенжерт орох үед
Ад чөтгөрийн гүтгэлэг үү
Анд найзын эндүүрэл үү
Аль нь ч юм бүү мэд
Азгүй залуугийн ухаан балартжээ
Хардалтын гайг энд гаргаж
Хайрт бүсгүйгээ гүтгэн доромжилжээ
Гомдсон бүсгүй учраа тайлбарлавч
Гуйж гувшин итгэхийг хүсэвч
Бат итгэлдээ хөтлөгдсөн залуу
Бүхнийг орхин шийд гаргачихав
Ажлаа бүтээсэн бүсгүй
Аргагүйн эрхэнд гадаад явав
Түүнийхээ байгаа нутагт ирээд
Тэнгэр лүү харан нулимс дуслуулав
Нутаг буцах хугацаа нь дөхөж
Нулимс гарах тоо нь багасч
Сэтгэл нь сэргэж ирсэн бүсгүй
Сэтгэл шулуудан залуу руу ярьжээ
Гэтэл тэр үед залуу нь
Гэнэдэж алдсанаа мэдсэн байж
Хайрт бүсгүйдээ итгэж чадалгүй
Хагацаж салснаа ойлгосон байж
Одоохон буцаад нисэх бүсгүй
Оройтож залгасан азгүй тохиол
Хажууд нь ирсэн хайртыгаа
Хардаж зовоосон гэмшил
Хос хоёрын маань сэтгэлд
Үүрд хадаатай байх авч
Ахин олдохгүй учрал нь
Алслан ниссэн байжээ.

Хэн нэгэн надад дурлаж байна гэж сонсох
Хүн бүхэнд сайхан санагддаг биш гэж үү
Санаж явбал бүтнэ гээд
Сайхан мөрөөдөлд умбаад байтал
Гэнэтийн зүйл надад тохиолдов
Гэмгүй нэг дурлал ирлээ гэв
Би ч гэсэн хүн болохоор
Бяцхан зүрхээ догдлуулаад
Сая саяараа гялалзах ододтой хамт
Саран мишээж орчныг гийгүүлэх шиг
Хөөрч догдлон нисэх мэт гүйсээр
Хоног өдрийг ч өнгөрөхийг анзаарсангүй
Гэхдээ дотроо үл итгэл, айдас хүйдэс
Гайхшрал, гутрал, гомдлыг хураасаар л байх юм
Энэ байдлаас би залхаж байна
Эргээд л хуучин хэвэндээ бахь байдгаараа
Өөрөө ийм байдалтай байж
Өрөөлөөс дурлалыг ихээр хүсдэг
Үнэхээр би өрөвдөлтэй амьтан
Үүнийг буруу гэж мэдсэн хэрнээ
Үргэлж л зууралдсан хэвээрээ энэ тархи
Үүлгэртэж явж байгаад үргээгээд хаях вий дээ
Ухаарч байгаа дээрээ энэ муу бодлуудыг
Ухаж төнхөж байгаад цэвэрлээд хаячихъя
Ингэж арга хэмжээ авахгүй бол
Их хэмжээний соронзон шуургыг үүсгээд
Мөрөөдөж явдаг сайхан бүхнийг минь
Мөдхөн л сүйрүүлээд хаячихна би мэдрээд байна
Цэвэрлэж угаачихлаа шүү миний залуу
Цаг өнгөрөх бүрт чамайг
Хий үзэгдэл мэт тойрч бүчээд
Хэнд ч бас чамд ч мэдэгдэлгүй
Чи бидний ирээдүй, чин хайр бүхнийг
Чимээгүйхэн баллаад хаячихдаг
Миний энэ сэтгэлийн давтамжаас
Мөлчгөр хөөрхөн болоод чи минь ангижирч чадсан шүү
Одоо би тоохгүй байж чаднаа
Ор дэрээ засч аваад унтлаа
Тоохгүй байна гээд битгий гомдоорой
Шуурганаас хамгаалж байгаа нь тэр

Чамтай анх танилцахдаа энгийн найзууд байхыг хүсэж байлаа
Чамтай уулзах тусам тэр сэтгэл минь өөрчлөгдөж байлаа
Мөрөөдлүүд минь зөвхөн сайн сайхныг зөгнөж
Мөч бүхнийг хамтдаа туулсан
Хэрвээ нэг өдөр уулзах л юм бол
Хэзээ ч байхааргүй сайхныг мэдрүүлье гэсэндээ
Хэн ч таахааргүй оньсого болон хувирсан би
Хэтдээ тэр нь амтгүй дарс болно гэж мэдээгүй би
Өмнөх амьдралын минь хэсэг болох өнгөгүй дүр төрх
Өнгөц байдаг гадна төрхөнд чинь эргэлзүүлэх юм
Үгүй ээ чи түүнтэй адил биш итгэж болохоор хүн
Үүрд тэр хэвээрээ байна гэдэгт итгэл хэрэгтэй
Аливаад айж түгшин зөвхөн муу муухайг бодитоор харж чадах
Ахархан бодолтой өөрийнхөө сэтгэлийг яавал өөрчлөх вэ хэлээд өгөөч
Цаашдаа чамайг зовоох жаргаахын аль нь биелэхийг мэдэхгүй байж
Цаг л гарвал чамайг өдөж, тунидаг намайг ойлгоорой
Амьдраль хэмээх энэ замыг энхрийлэл хайргүйгээр
Ардаа ихэнхийг нь үдсэн болохоор би
Хүсэл тачаал хэмээх намганд
Хүзүүгээ хүртэл шигджээ
Магадгүй энэ намагруу чамайг татаж оруулчихаад
Маргааш нь баяртай гээд яваад өгч ч болзошгүй
Гэгээн эхийн дүр гаргаж
Гэнэн сэтгэлийг чинь татчихаад
Гэнэдэж өөрөө чамд
Гээгдээд үлдэж ч болзошгүй
Юу хүсэж буйгаа ч мэдрүүлэхгүй байж
Юунд ингэж шүлэг тэрлэнэ вээ чи гэж
Юунаас ч илүү гайхаж байгааг
Ядах юмгүй би гадарланаа
Яахав хийх юмгүй гиюүрсэн хүн л байгаа биз
Яадгийн заааа

Зөөлөн дуслах миний нулимс
Зүүн хацрыг минь даган урслаа
Зөв буруугийн алийн ч хэлээгүй
Зүрх минь л ганцхан үнэнийг мэднэ
Яарал санах бүсгүйн сэтгэл
Хажууг дагаад сэмэрлээ
Учрал хагацлын алийн ч таниагүй
Миний зовлонг битгий өрөвдөөрэй, тавилан ч юмуу
Зүрх минь л ганцхан үнэнийг мэднэ
Хүний сэтгэлийг битгий чагнаарай
Зүрх нь ганцхан эзнээ өрөвдөнөө
Өөрт минь ирсэн миний шаналал
Өрөвч хайрыг минь орхин одов уу
Сайн муугийн алийн ч ялгаагүй
Сэтгэл минь ганцхан намайг мэднэ
Жаргал зүүдлэх бүсгүйн сэтгэл
Жамыг дагаад хатуужлаа
Цөхрөл энэрлийн алийн ч таниагүй
Миний зовлонг битгий өрөвдөөрэй, тавилан ч юмуу
Нараар тэврэх дэлхий минь чи
Намайг дурлан уярч явахад
Жаргал зовлонгийн алаг эрээн сүүдэр нь
Заавал нөмөрнөө гэж хэлэхгүй яавдаа нуугаа юу

Хатаж vхэхээс наахнуур явсан сэтгэлийн
Хаана нь эхэлж гэгээ тусахыг харъя
Хар галтай нvдэнд чинь ямар од гэрэлтэхийг
Хаш цагаан шvдэнд сарны гэрэл бvдгэрэхийг
Хаврын цэцэг намрын салхинд дурлахыг
Хаахны тэгээд vрээ унагаж хийсгэхийг
Зургар хємсєгт, хєєрхєн ааштад дурлуулж
Зургаараа зургий минь зурсан тэнгэрийн дор чамайг vзье
Хархан сормуус нь зvрх рvv яаж хатгахыг
Хатгуулсан зvрх єєрийг нь яаж євтгєхийг vзье
Аньсан нvд аньсган цаанаа юу нуухыг
Ангайх ам, жимийх уруулыг vсэглэе
Гэзэг vс чинь євс ногоотой ширэлдэхийг ацаглая
Гиншин чарлахдаа чиний тастсан навчны судсыг барья
Ассан гал дээр ахиж гал асаан бадамлая
Алдалж хэвтсэн газрын чийгтэй ормыг тамгалъя
Хєхний чинь товч,инд єндєгний хээ бvдрэхийг мэдэрье
Хєнжил биш, тэнгэр нємєрснєє тийчиж сэрvvцье
Сул салхан хєлний чинь завсраар
Суман хээр євс ганхан гунхан хєлчихийг харъя
Шилбэн дээгvvр чинь гvйсэн эр шоргоолжны баярыг
Шимийн юманд согтуурсан єндєр дэрстэй аргадъя
Зуны салхинаас євлийн жаврыг vнэрлэе
Зуу наслах биш энэхэн хормыг мєнхєлье
Тэнгэрт шинэ хvн олдох тэр л алтан агшинд
Газар дээр ганцхан чамтайгаа vхье.

Хамаг олонд зvvдэн дуурийг цомногч
Хайртай хосод янагийн балыг сєгнєгч
Хар гивлvvртэй бvсгvй гэгээ хумин ирэхэд
Харин тэнэгvvд шєнє болсон гэж эндvvрнэ

Мянга мянган vнсэлт шиг тэчъяангуй одод жирвэлзэж
Мяралзан харвах солир дур тавих шиг одоход
Хачин эрхэмсэг тэр бvсгvй шанаа тулан тухалж
Хавирган сар шиг толиндоо орчлонгийн явдлыг vзнэ
Амраг охины нvд жоготойхон талимаарч
Алхах гишгэх нь хvртэл улам наалинхай болоод
Уруулын хээ бvхнээрээ нууцхан мишээл тодруулж
Удвал цэцэг мэт бие нь vл мэдэгхэн ганхаад
Дуу хоолойн єнгє нь vлэмж нарийн болоод
Дун цагаан хацар нь vзмийн дарс шиг ягаарч
Ялдам аашаа дэлгэн ёгт vгсийг єгvvлэх нь
Янаг амрагийн цэнгэлд урин дуудах мэт ээ
Шаа торгон хэвнэг шиг уян налархай бэлхvvсээр нь
Шахан тэврэхэд ичингvйрэн тvлхэх маяг vзvvлж
Хашийн єнгєт нvvрээ ариг цээжинд минь наахад
Хархан гэзэгний нь vнэр мансууруулах шидтэй
Хайтан цэцгийн дэлбэ шиг чихний нь омог хийгээд
Хаврын цагаан хус мэт гоолиг хvзvvн дээр нь
Олон олон vнсэлтээр зогсоо зайгvй адислаж
Озож шимэх уруулынх нь амтыг аваад согтлоо
Голт борын цэцгэн хээтэй хоёр цагаан мєєм хийгээд
Гол шиг турьхан бэлхvvсийг нь ирвэгнvvлэн хумсалж
Цэцэг дамжих эрвээхий адил тэнvvлчин уруулаар
Цэвэрхэн тvvний биеэс ямхын тєдийг ч vлдээл vгvй таалав
Бум тvмэн жижиг оч бvх биеэр минь хэсvvчилж
Будант хорвоогоос тасран хєл алдан жингvйдэхэд
Улбар ягаан дэлбээтэй сараана цэцгийн цоморлигт
Уран цагаан шvvдэр сувдан бурхан шиг завиллаа
Алгуур тайван агаад vл мэдэгхэн тvрэмгийлж
Ариун нандин нууцын хєшгийг хуу татан хаяад
Аргамаг сайн мориндоо ташуур єгєн цойлоход
Ай цэнгэлийн хэмнэлд автан гоо биеэ зєнд нь орхино
Ямар ч хєгжмєєс гарахгvй айзамлаг аялгууг яанам
Ямар ч цэцгээс анхилахгvй янагийн vнэрийг яанам
Ямар ч бурамтай эгнэхгvй тансаг амтыг яанам
Ямар ч жаргалаар орлохгvй цэнгэлийн манлайг яанам
Агсан хvлгийн амнаас хєєс сахран тэмvvлж
Ал улаан салхийг хага яран хурдална
Сансар огторгуйн чинадаас оддын бороо асгарч
Сарнай цэцгийн дэлбэ рvv цэгээн рашаан тургина
Аяар зvсрэх бороонд гол дэвтэж нороод
Ахин дахин шунахайран дарс сєгнєж ханаад
Сайхан тєрсєн амраг тvvндээ уусан орж
Салхин сарны явдлаа нойрон дундаа vзнэ
Хамаг олонд зvvдэн дуурийг цомногч
Хайртай хосод янагийн балыг сєгнєгч
Хар гивлvvртэй бvсгvй гэгээ дэлгэн одоход
Харин тэнэгvvд єглєє болсон гэж эндvvрнэ

Алтанзул цэцгийн дэлбээ нь хє
Амрагхан зєгийгєє дуудна даа
Арванхан наймтай бvсгvй нь хє
Алагхан зvрхийг догдлуулна даа

Хонгорзул цэцгийн дэлбээ нь хє
Хорголжин шvvдрийг дурлуулна даа
Хорь ч хvрээгvй бvсгvй нь хє
Хоёргvй сэтгэлийг дэнсэлгэнэ дээ

Хасзул цэцгийн дэлбээ нь хє
Хаврын сардаа дэлгэрнэ дээ
Хармаг нvдэн бvсгvй нь хє
Хайрыг минь юундаа татна вэ

Ихзул цэцгийн дэлбээ нь хє
Илчит зундаа гоёхон доо
Ижилгvй уяхан бvсгvй нь хє
Идэр залуудаа vзэсгэлэнтэй дээ

Наранзул цэцгийн дэлбээ нь хє
Намрын сардаа гандана шvv дээ
Насаараа нуух биш дээ чи
Надад хайртайг чинь мэднэ шvv хє

Зорчигч дvvрэн автобус
Зогсоолдоо яг ирлээ.
Дугаар дараалан хvлээгчид
Дуу шуу ч vгvй орлоо
Хєл муутай євгєн
Хєнгєн таягаа тулсаар
Єндєр настны суудлын
Єнцєг бараадан ирэхийг
Харж ажсан залуу
Хажуугийн нєхєртєє хандан
Хєл муутай євгєн
Хvрээд ирлээ дэргэд
Цаашаа хар гэж
Настнаасаа суудал харамлаж
Найздаа шивнэхийг сонсоод
Инээд ч хvрэх шиг…..
Эгдvv ч хvрэх шиг
Тэсэж чадсангvй
Босож єгєєч гэлээ
Залуучуудын жаргалын тєлєє
Зандан таяг тултлаа
Мєнгєн буурал тэргvvнтэн маань
Мєн ч ихийг хийгээ дээ!

Цахилгаан гvйдлийн богино холбоо
Тухайн зангилаанд тvймэр тавина
Цадиггvй дурлалын богино холбоо
Тухтай амьдралд сvйтгэл тарина

Энэ орой хуралтай гээд
Эхнэр нь гоёод гарав
Энэ орой ажилтай гээд
Нєхєр нь сандраад одов
Бvжгийн танхимын vvдэнд
Бvлтэгнэн биесээ гайхав

Чиний нvдийг зурах гээд
Зєндєєн удлаа
Санадаггvй ээ
Гунигтай
Эсвэл дvvрэн жаргалтай
Аан, тэгэхэд бороо орж байсан
Бороо орохгvй юм
Чиний нvдийг зурах юм сан.
Бодохоос бvр дахин бодсон ч хоосон байна
Харахаас бvр дахин харахад л мэдрэгдэж байна
Шєнийн их ганцаардал надад ийм хvчтэй нєлєєл:
Шvлэг єєрєє надтай их адгуу янаглаж байна
Боолын эзэн хичнээн дээрэнгvйг мэдрvvлж
Богшсон их хилэнгээр шуналтай эрvvдээд байна
Шаналал дунд л сэдрэх байгалийн араншин урсавч
Шаналал гэж нэрлэх тусам бvр ширvvн довтлоод байна
Хvний удмыг ийн хатгаад л бурханлаг болгосон
Хvн хэтэрхий сониучхан болоод л тvvнд дагаар орсон
Эцэст нь хариулахын учирд асуулт тэнэг явдаг
Ингээд хагацахын учирд би асуулт болбол мєнхєд “Яагаад?”
Бодохоос бvр дахин бодсон ч хоосон байна
Харахаас бvр дахин харахад л мэдрэгдэж байна
Шалтгааныг нь хайвал нэг бєгж байлаа
Шаргалхан туяатай аз авчирдаг эрдэнэ байлаа
Худалч хvнд амь нэгтэй сахиус байсан
Хуруунд минь л байвал нар нэмсэн єдєр байдаг
Олон ч сайхан мєчvvдийг ижил цагт нь дурсдаг
Олон ч сайхан мєчvvдийг их ээ хэнэггvй vдчихдэг, гэвч
Ганц л зvйлийг тэсэхгvй нь єнєєх бєгж минь алга
Гараа хараад л, гар бодоод л суугаад байна
Энэ бvхэн яг тєрєхдєє сонссон, надад заяасан дуу шиг
Энгvй бvлээхэн амьсгалаад, тєєнєєд байгаа нь хариулт аа
Бодохоос бvр дахин бодсон ч
Гомдохнээ, тэр саяхан л байсан
Цаг намайг тойрч эргэхэд
тэр vзэмжит бvсгvй дэргэдvvр зєрдєг
Цас чамайг санагдуулж будрахад
саяын vзэмжит бvсгvй ч чиний ижил
Зvvд зєн зєвтгєж тэмдэгрэхэд
би нойтон зовхитой сэрдэг
Зvгээр л шvлгэн нємєрт зогсоход
би хачин уянгалаг болчихдог
Чимээгvйхэн дотно vнэр хамар шєргєєж
тvvний тухай бодол лавшруулах хэмжээсэнд
Чихнээ бас зєєлєн амьсгал дvvрээд
тvvнээ vлээх нь мєнєєх салхины аясаар
Сэтгэлийн минь нууцын чададаас биелж
надтай ханьссан болохоор
Сvvлт од шиг тvрvvхний эмэгтэйгээс
зvрхнээ харвасан чи мєнхийн баясал
Навчсын ээж энэ хатингар мод
миний гунигийн биелэл
Намрын боол хатах навчис нь ч бас
Миний санааны мухарт л
Vнэндээ би бvх хєєрхийлєлтэй мод шиг
єєрєєсєє гуниг vдэж оршдог
Vлгэрлэвэл чи хэзээд ирэхгvйн учирд ч
би хаврыг хvлээх нь
Энэ бодлын минь шалтгаан
 Єдрєєр бvрхсэн тархиныхаа мананг
Vд дунд ч нэгийг л хайн
Шєнє мэт, тэмтэчдэг vймрэлээ тэр…
Тэнийлгэе, толийлгоё гэсэн ч
Тэг дундаа vрчийж бараантаад атирхийм гээч!
Умарсан сэтгэлээ ухаж тєнхдєг…
Уйлаад дусалхаар сав нь дундардаг ч
Энэ зуур тvр байзнахад
Инээдээр ам, баяраар уруул дvvрч
Ирэх єдрvvд амьсгал учраас
Тэр айдаг…
Зовлон цорволзон vсчиж
Золионд нь тэр ганхахад
Зогсох тэнцвэрийг сvнснээс гуйн
Гэмээ буцаан хайраа даллана
Эргэн тойрноо
Эгэн харахад
Сvvдэр мэт хайр минь зугтаж
Сэтгэлийн шаналан дотор тэр
Vгээ тайлагнан гомдлохдоо ч
Бэрхшээлээр тарчилсан зvрхээ
Хэлбэрээр хучин
Дvрсээр халхалж
Тэр хvлээдэг.
Би тагтан дээр… туж ширтэн
Юмыг бодохдоо…
Тэрийг хvлээхдээ…
Сэтгэл халууцаж…
Бие цантжээ…
Тамын тарчлаан…
Хєврєх халуун харцыг, харлуу яалаа
Хvнээс бvтсэн биед, ойртлуу яалаа
Хvсэл их тачаалыг, ширтлvv яалаа
Хvрээд, нєхцєх сэтгэлийг тvшлvv яалаа
Хєндєж сайтар бодвоос миний дурлалын гуниг аж…
Сайн байна уу? Эмээ!
Хvний ертєнцєєс тасарч огторгуйн чандад ууссан
Хvж дэлхийнхээ элгэнд амгалан нойрсож буй таньдаан
Хvн дусал ачаас тань хандаж хэлэх vг
Хvслийн шувуунд дайгаад илгээх хаяггvй захидал байна
Эмээ, Цагийн судар эргэсээр ертєнц нэг л хэвийн байна
Эмээ, Энэ жилийн намар жихvvн болоод уртхан байна
Эмээ, Эрдэнэ болсон ээж минь нэг л гандуухан байна
Эмээ, Энэ жилийн цагаан сараар таныг vгvйлсэн нулимс их байна
Аягатай сvv цалигах шиг ертєнцєєс та одохдоон
Алсхан яваа намайг буцаад очихыг минь хvлээсэнгvй
Аагтай цай ээдэх шиг ертєнцийн єнгє бvvдийж
Амьдралийн тоглоом надад хатуухан хандсанд итгэж чадахгvй нь
Эмээ, Тэргvvнд тань буурал сууж бєгтєр болсныг тань мэдэрсэн ч
Тэртээ огторгуйн чанад руу уусан одохыг тань ухаарсангvй уучил
Эмээ, Хvрээд очих тоолонд бурмаан єгч vнсдэг болохоор тань
Хvний ертєнцєєс тэгэж бvрмєсєн одохыг тань ухаарсангvй
Эр хvний ёсоор хатуухан байж нулимсаан нууж давъяа гэтэл
Эрээн зvрх минь гандаж эвлэрч чадалгvй уйлчихлаа уучил
Эх дэлхийн наран vvлэн цаагуур шиг
Эрээн бараан єдрvvд бvvдийж єнгєрч єгєхгvй зовоогоод байна
Эмээ, Мэлмий тунгадаг амьд сэрvvн байхад тань эрхэлхээн би мэдсэн ч
Миний хvv гэж бардамнах ачлал цєєхєн хийжээ уучил
Эмээ, Мартаж мунгинах ихдээд vхэх нь тєхжээ гэж єєрийгєєн зэмэлхэд тань
Мэдрэл муутай юм уу юу яриад байгаан гэж огтхон ч тоогоогvйг минь уучил
Он жилийн тоосонд бєхийж амьдралын хатууд нухлагдсан ч
Орших оршихгvйн заагт мєнх юм шиг сэтгэж бидний тєлєє зvтгэсэн ачлалыг тань
Орчилонд хvv нь дутуухан ухаарч олон ч удаа гомдоожээ танийгаан
Одоо жаазалсан зурагны тань ємнє зул єргєн зогсоо энэ хvн
Vхэл амьдрал хоёртой нvvр тулан учирчихаад
Тvvнтэй эвлэрч чадалгvй дэмий л нулимсан далай урсгаж сууна уучил
Тэнгэрийн хаяа цэлийгээд уужимхан байдаг ертєнц
Тийм ч биш юм шиг санагдаж давчуураад байна яалтай
Эмээ, Алтан суврага босгох тэнхэл алгаа хvvд чинь
Алаг зvрхнээсээ урсах шvлгэн суврага босгоё
Амгалан дэлхийнхээ энгэрт тайван нойрсож та минь
Ахиж тєрхийн заяандаа буцаад хvvдээн тєрєєрэй
Эмээ, Vvнийг л би хvслийн шувуунд дайгаад таньдаан илгээх гэсэн юм
Vхэж тєрєх хоёр нь бодит vнэн юм, одоо сэтгэлийн хатаа чангалъяа
Vvлс хєлєглєн та биднийг харж байгаа бол
Vхээнц царай гаргаж хvний дор орохгvйгээ амалъяа
Эмээ, Хvний ертєнцєєс тасарч огторгуйн чанадад ууссан
Хvж дэлхийнхээ элгэнд амгалан нойрсож буй таньдаа
Хvн дусал ачаас тань хандаж хэлэх vг
Хvслийн шувуунд дайгаад илгээх хаяггvй захидал байна.
 Сархад шиг л чи намайг согтоочихсон
Санахад дагина мэт бодогдсон би чамд дуралчихсан
Сайхан vнэрт чинь эрвээхэй адил мансуурч
Салж одсон замынхаа нугачаан дунд нь тєєрчихсєн
Хацарт чинь нэвчсэн сувд надад гомдсоных байсан
Харцанд чинь тодрох гуниг надад дурласных байсан
Хагацан очсон мєчєє эргэн нэг дурсахад
Хайрлаж чадаагvй алдсан миний буруу байсан
Нэгхэн хоног зугаа цэнгэл хєєж єєр бvсгvй хайсан
Нэгхэн удаа чамайг мартаж хєлчvvрэнхэн цэнгэсэн
Нэр мэдэхгvй бvсгvйтэй дэндvv удаан ярилцсан
Нvгэлгvй гэгээн шєнєєр чи биднийг харчихсан
Тэгэхэд чи
Дэрэн дээрээ шєнєжин сувд асгаж хоносон
Тэр шєнє би
Дэндvv гоё бvсгvйтэй саран ичтэл жаргасан
Єглєє нарыг би єєр бvсгvйтэй угтсан
Єчнєєн жилийн хайр минь харин
Єнчин нулимстай сэрсэн
Хонгор сэтгэлээ ганцаардахад би чамруу л яарсан
Хоёрхон vгээр чи надад зєвхєн гомдсоноо л хэлсэн
Хормын дотор би юу болсныг ойлгосон ч
Хор уусан толгойгоо буруутган буруутган гэмшсэн
Єєр бvсгvйд сэтгэлээ дэвссэн намайг
Євдсєн ч хамаагvй уйлтал минь зовоо
Єргєстэй зvрх хэн хэнд минь vлдсэн ч
Єнєєдєр би чамаас єршєєл гуйх эрхгvй.

Эрх тушаал нэмэгдээд байхад
Эхнэрийн царай хєгшрєєд байна.
Энэ явдал ер нь тус vгvй
Эрхбиш шинийг эрье гэж
Эргэцvvлэн бодож нэгэнт шийдээд
Ханилсэн эхнэрээ хаян салаад
Хайрт хvvгээ єнчин орхиод
Хав нохойгоо золбин vлдээгээд
Хавьтсан хvvхэнтэй наалдан явдаг
Хар хvний нэр хэн билээ?

 “Мой”, “Друг”, “Зонтик”
Тэнэмэл vгс, энэ мэт гуниг, энгэрийн гурван улиас
Тэнгэр минь!
Тэвчээд vлдчихмээр сайхан юм орчлонд яасан их вэ
Хуучин амьдралын vvдэнд шив шинээрээ зогсох
Хув хуурай уруул дээр нойтон цас бутрах
Хундага дарс руу єнгийж гуниг зовлонгоо мартах
Хугарсан балын харандаагаар бvтэн харандаа зурах
Салхинд хормой дэрвэхийг мэдээгvй юм шиг алхах
Сайхан хvний нvднээс бурхны гэгээг vзэх
Vvрээр сэрчихээд юу ч бодолгvй хэвтэх
Vхмээр санагдсан ч vхэж чадахгvй байх
Хаврын бороо, шvлэг. Алсын алс
Хаа нэгтээ гуйвсан зам
Тэнэмэл бодол, энэ мэт хvсэл. Ээж…
Тэнгэр минь
Тэвчээд vлдчихмээр сайхан юм орчлонд яасан их вэ?

… Ганцаар цайвар навч шєнийн гvнд
Газар хайсан далайн бялзмар шиг ниснэ.
Жиргэх дуунд нь би єрєвдєл дэрлэж хєрвєнє
Жижигхэн хvv яваагvй, энэ л хэвээрээ хорвоод ирсэн санагдана
Жинхэнэ намар ч яг даа
Ингэж л дуусдагсан.

Хавар болжээ
Газраас биений нь загас гэссэн охин улирал
Хамрын ємнvvр гэзэг задрах шиг анхиллаа
Баруун голын мєс… шєнє торхийн мултарч
Байгаль бvсгvй vvдээ тvгжихгvй хонодог болжээ
Хєлийн чимээ шиг сэмхэн шиврэх бороонд
Хєрс шороо нь нялхарч бие сул тавилаа
Аль намраар хvлээсэн vv… нєгєє л хуучин бороондоо
Ахин бас гэнэдэж газрын єнгє туяарлаа
Амраг болжээ… Тэнгэрээс сэтгэл рvv хєрвєєсєн
Галийдаасын бийбаа нь
Аянгын vvлэнд цахилгаан хєгжим шиг дуурслаа
Уул тайгын жимс эрдэнийн чулуу шиг хvндэрч
Уснаас тунгалаг шувуу vvрээ цэцгээр гоёдог болжээ
Ургамал ногоо хvртэл есєн єнгєєр гэрэлтэж
Уран солонгын туяа агаарын давхрааг будсанаар
Утай Таван Богдын ариун орон бvрэлдэж
Угаасан бурхны сургаал арван зvгтээ дэлгэрэхvй
Ус цорголон годгонож, лус баярлан бvжиглээд
Улам л хурц эрвээхэй нь цацран галзуурч нисэлдсээр
Улиас жаахан хуучирмагц юу болдгийг ойлгов уу
Уйлж ягаарсан хацартай залуу ногоон ертєнц
Уруул нь нэрс болчихсон л хэнтэйч суухгvй ээ гэдэг юм
Хэнтэй ч суухгvй гэж гэзгээ шидэн намжирдавч
Хэвлий доорх vр нь часхийн соёолж дэлгэрсээр
Удахгvй ээж болсон нутгийн ариун хєрсєн дээр
Улаан буудайн тариалан халиуран шуугиж давалгаална аа.

Vзэсгэлэнт хун хvзvvгээ сунган далавчаа хумих шиг
Vvргэлсэн гоо сайхан хvvхэн гараа дэрлэн унтлаа.
Vдшийн бvрий эргэн тойронд нь тунаран мэлтийж
Vлгэрийн хаялага шиг намуухан долгио нємєрлєє.
Ер бусын гоо сайхныг агшин зуур урлаж
Ертєнц алтан хурмаа нvдний ємнє дэлгэнэ vv?
Vл мэдэг хєдлєхєєс ч айж, амьсгал даран ширтнэм
Vснийх нь алтлаг cop, мяндсан намираа нь ээ!
Зvvдлээд л, зvvдлээд л, агшин зуур мянган оныг vдэв vv?
Зvрхний цохилт зогсож, би гантиг хєшєє болов уу?
Зvйрлэшгvй холын ертєнцєд айлчлаад ирсэн юм шиг
Зvvн барууны бvх юм шив шинэхэн, нэн соньхон харагдана л

 Бор зvрхний минь алтан ураг болж
Бодлын хvйгээр холбоотой тєрєх
Надаас хойчийн хvн танаа
Найрагчийн эрхээр хэлэх vг байна.
Амьдрах єдрvvд чинь ямар байхыг
Алсаас би зєгнєж чадахгvй ч
Эгэл шvлэгчийн амссан зовлонгоос
Эрхбиш хагас нь vлдэж магадгvй.
Насандаа миний vзээгvй жаргалаар
Наадан тоглох азтай ч гэлээ
Улиг болсон єнєєх л гачигдал
Улан доороос чинь ургаж мэднэ.
Гэрэл байваас, сvvдэр байдгийн хуулиар
Гэнэхэн жаргавал зовж болдог дуулиар
Гэр бvл хийгээд сэтгэлийн уйтгар
Гэтлэх аргагvй тулгарч ч мэднэ.
Атрын цэцэг мэт идэр насанд
Алтан зєгий мэт сархданд хєлчєєд
Анхны уналтыг гэтлэхэд бэрх
Аймшигт єдєр ч ирж мэднэ.
Сартай нартай энэ хорвоо дээр
Сармагчин биш хvн гэгдэж явахад
Санаа зvvдэнд ч багтаа нь vгvй
Сайн саар учрал алийг тэр гэх вэ!
Хойчийн хvн чи тэр бvхэнд
Хотойлгvй бат зогсоорой!
Дайсны довтолгоог єнгєрєєсєн цайз шиг
Дархан баатар, чийрэг байгаарай,
Хоёр байтугай хорин хєлтэй байлаа ч,
Хорвоод хvн бvдрэх vе байдаг юм!
Хойно нь хичээвэл далавчгvй ч гэлээ
Холхи єндєрт нисэх єдєр байдаг юм!
Уйлан хайлан хагацах єдєр байхад
Уяран баясан учрах єдєр байдаг юм
Єнчин ганцаараа бvртийх єдєр байхад
Єнєр олуулаа бvжиглэх єдєр бас бий!
Ойр хавийнхандаа хараалгах єдєр байхад
Орчлон даяар ерєєлгєх єдєр ирдэг юм!
Ор дэрэнд ёолон хэвтэх єдєр байхад
Олны манлайд дуулан алхах єдєр бас бий!
Буу тулгуулаад, бор гэрээ нэгжvvлээд
Буруут болон туугдаж гарах єдєр байхад
Залагдаж ирэх харь орны элчин мэт
Засгийн тэргээр хvргvvлж ирэх єдєр бий!
Энэ учраас дvv минь, хvv минь чи
Элдэвт бат, ажиршгvй зогсох хэрэгтэй.
Бvдэрвэл босож алдвал онож
Бvрэн тєгс ялж явах хэрэгтэй!
Харин, хэний хvv хэн ч, тєрсєн нэг єдєр байхад
Хариуд нь хэзээ хаа боловч vхэх нэгэн єдєр зайлшгvй!
Yvний учир, надаас хойших Хvн та
Yр бvтээлтэй, зєв жаргаж амьдраарай!
Урт єдрийн наранд
Умдаан болохгvй умдааныг,
Ужиг холын замд
Хоол болохгvй идээг
Урьсан зочилсон айлууд
Уу! хэмээн барив.
Урьдын танил нєхєд
Угж мээм шиг шахав.
Шимэн шимэн суухад
Шимийн идээний дээж,
Шилэн шилэн уухад
Ширvvн хар архи.
Шижгэр залуу насны маань
Шийтгэл болон тохиосон,
Шилэн лонхонд бєглєєстэй
Шингэн биетэй чєтгєр.
Аагий нь хэлэх юм бол Гучин найман градус,
Аашийг нь хэлэх юм бол Гучин найман алдаа.
Андуухан хэлэх юм бол Гучин найман нас,
Ахиухан хэлэх юм бол Гучин найман vхэл!
Ууж эхлэх цагтаа би хамгийн цэцэн.
Улайж халах vедээ би хамгийн баян.
Унтаад сэрэх цагт мєнгє ч vгvй, нєхєд ч vгvй,
Ухаан бидэн хоёр бие биеэн олохгvй…
Хайрын зvрхний минь зурвас жимээр, нэгэн бvсгvй алхаж харагдана
Холоос саравчилж буй хvнд, бvдэг бадагхан сvvмэлзэнэ
Яасан ч хол харгуй вэ дээ дуусдаггvй
Ямар их хайр вэ дундаршгvй
Тэр бvсгvй дєхєж л яваа юм байлгvй
Тvг тvг гээд л зvрх цохилж байна
Лvг лvг гээд л судас лугшиж байна
Намар болоод євс хагдарсан ч, миний хайр гандахгvй ээ
Навч шиг унаад, салхины хаялагаар хийсэхгvй ээ
Євєл айлчлаад цас унасан ч, миний хайр дарагдахгvй ээ
Єглєє нар шиг мандсан ч, оройн нар шиг жаргахгvй ээ
Хавар ирээд дэлхий дэлэгнэсэн ч, миний хайр шинэдэхгvй ээ
Хєлдvv мєс хайлах шиг сэтгэл буруулж хувирахгvй ээ
Зун наашлаад бороо шаагисан ч, миний хайр норохгvй ээ
Зулай дээр сар шиг хєєрєєд, хайр минь мєнхєд бадамлана
Атга улаахан зvрх минь, булиглан булиглан догдлож байхад
Алдуурсан хайрын сэтгэл минь, санан санан хvлээж суухад
Амраг минь чи наддаа, жаахан ч гэсэн дєхєж байна уу?
Аль эсвэл бvр цаашаагаа, алслан алслан одож байна уу?
Гэрэлт хорвоогийн уудамд чи бид хоёрын учрах vгvйг
Гагцхvv хайрын тэнгэр л мэдэ

Харуулдаж, хайгаад тунирхаж эрхэлдэг
Унтах нойронд чинь зvvдээрээ эрхэлдэг
Урам нэхэж харцаараа эрхэлдэг
Уруул дэвсч худал эрхэлдэг
Уйлж, дуулж тайтгарч эрхэлдэг
Зvрхэнд чинь нуугдаж эрхэлдэг
Зоргоороо, дураараа дуудаж эрхэлдэг
Зєвдєж, буруудаж гэнэдэж эрхэлдэг
Зєрvvдэлж, зєєлєрч зvггvйтэж эрхэлдэг
Аньсаганд чинь дvрээрээ бууж эрхэлдэг
Алганы чинь хээнд зураастай эрхэлдэг
Учиртлаа зовоож, жаргааж эрхэлдэг
Угтуулж, удуулж улам л эрхэлмээр байна

Учрал, ухаарлын зайтайдаа
Хайр vнэтэй байдаг
Уярал, гунигийн дуутайдаа
Хорвоо бvтэн байдаг 
Суунаг цэнхэр алсын сvргийг нэхэн хэлхэж
Сvж сэтгэлийн гvнд vгvйлэхийн хvсэл чивчирнэ
Сэрvvн сарны туяагаар ариуслын гэгээ нийтгэж
Сэвэлзэх нойроо хулжаан бодолтойгоо ханьсч хононо

Анир гvмхэн vvрээр шєнєдєж орсон цасыг
Аальгvйхэн салхи vнсч амжаагvй байхад
Айлын бvсгvйгээс эртэлж єглєєн амгаланг мэдэрч
Анхны мєр гарган єрхєє татах сайхан
Найрагчидтай бус найрагтай амраглаж
Нанчид хvртсэн мэт зуурхан хєлчvvрхэж
Хvлээлтээ шvлэг болгон тэрлэж
Хос заяаны нандин учралд яарнам

Чи намайг зовоодог...
Шvлэглvvлж
Шєнє, єдєргvй бодуулж зовоодог
Мєрєєдvvлж
Мєнгє тєгрєг шиг гачигдуулж зовоодог
Сануулж
Cap, нар шиг холдож зовоодог
Харагдахгvй
Хаачсан нь мэдэгдэхгvй санаашруулж зовоодог
Зvvдлvvлж
Зvvдний диваажинд учруулж зовоодог
Гуниглуулж
Сэтгэл чилээж, гэгэлзvvлж зовоодог
Хvсvvлж
Хэзээ мєнхєд vгvйлэгдэж зовоодог
Тунирхуулж
Амьдрал далайд живvvлж vхvvлэхгvй зовоодог
Чи надаар
Би чамааp хайрлуулж жаргадаг

Навчис надаас
Нас хасан унанам
Навчис надаас
Цаг нэхэн унанам

Навчис надаас
Амь нэхэн унанам
Навчис надаас
Амьдрал нэхэн унанам
Навчис надаас
Цас нэхэн унанам
Навчис надаас
Царай гуйн унанам
Навчис надаас
Єнгє нэхэн унанам
Навчис надаас
Мєнгє нэхэн унана
Навчис надаас
Нулимс унаган унанам
Навчис надаас
Нууц амраг vгvйлж унанам
Навчис надаас
Хайр нэхэж унанам
Навчис надаас
Зvрх исгэж унанам
Навчис надаас
Зvvд нэхэж унанам
Навчис надаас
Зєн нэхэж унанам
Навчис надаас
Болзоо дуудан унанам
Навчис надаас
Борхон зурхийг гуйнам
Навчис бvхний тоогоор
Зvрхээ би єгчихвєл
Намар гэдэг улирал
Цагийн зvvнээс хасагдна аа
Би- намар,
Би- навчис

Андаа дурсахад цээжний модод навчсаа гєвєн сэрчигнээд
Аравдугаар сарын бvvдгэр тэнгэр шиг сэтгэл нэг л уйтай
Аяндаа дvvрэх гуниг хацар угаан халтартуулж
Арзтай жvнзний амсрыг гижигдэж суумаар бодогдоно

Андаа дурсахад ижилдэн явсан он жилvvд буцан ирж
Алган хонхорт нэг нэггvй хунгарлан бууна
Алив мартагдсан бvхэн эргэн амилж
Аньсага нvднээ шvvдэр буулган жирэлзэнэ
Андаа дурсахад зэргийн нєхєд бидэнтэй дугуйрч суугаад
Алиа марзан vгээр туурга цууртал инээд хундаглаж
Аядуу царай, гундуу зvс, гандуу цамцтай
Амандаа янжуур зуусан дvр зураг vзэгдэнэ
Андаа дурсахад сагасан их билиг авъяас нь vгvйлэгдэнэ
Ая донжийг нь ихэрлvvлж сэтгэлд хэнзэртэл дуулах
Асган гарах vгсийг нь бэлэн зохиож орлуулаад
Алиахан нvдээ ирмэн суудаг нь бодогдоно
Андаа дурсахад сайн саар хоёр нь ээлжлэн санагдана
Амьдыг муулж vхснийг магтдаг хоёр нvvртэй орчлонд
Ариун гэгээн бурхан байсан гэж худал vгээр хулдахгvй
Алдахыг алдаж онохыг оносон эр хvн байсныг чинь дурсана
Андаа дурсахад хангал сархадтай сэм сэмхэн нєхцєж
Арслан зогдорт манантай нь зовлон жаргалаа хуваахдаа
Амьдралынхаа єдрvvд цєєхнийг мэдсэн ч биш дээ хєєрхий
Алганаас чинь vргэлж хєтлєхгvй хорвоогийн жамыг яалтай
Андаа дурсахад нэг л єдєр жигvvрлээд одсон байх юм
Амжиж бvтээсэн нь харин эзнээ ємєєрєєд vлдсэн байх юм
Авъяас билиг хэтийдсэн хэрнээ аваад одсон байх юм
Арван тавт шиг цайлган зан нь санаанд дурайж vлдсэн байх юм
Андаа дурсахад элсэн цаг дутуу эргэсэн шиг бодогдоно
Асан гэрэлтvvлж єєрєє урсах лаа жаргасан шиг санагдана
Амраг хосын болздог модон гvvр нурсан шиг бодогдоно
Амин зvрхний холбоо алтан сэжим тасарсан шиг санагдана
Андаа дурсахад сэтгэл хийгээд дотрыг нь цєєхєн засахдаа
Аргадан учирлах минь яалаа гэж бєєн бєєн гэмшил тєрнє
Алтангадасыг хааяахан цочоож утасны хонх сэрээхэд нь
Айхтар унтууцдаг байснаа бодоод єр эмтрэн халаглана
Андаа дурсахад хур зузаан дуртгал сэтгэлд хєрвєєн тонгочоод байна
Алд биеэ умартаж биднийг л гэж гvйсэн эвий муу найз минь харагдаад байна
Алс он цагийн бєжин цагаан будан хожмоо бvхний бvрхэн далдлавч
Андгай шиг vнэнч найзынхаа алиа цайлган зангаар цангаж явах болно
Андаа дурсахад...
Ай хєєрхий...

Vзэгслэн гоод дурлах гэж
Vзэшгvй муухай тєрсєн юм байж
Хамаагvй ээ
Харах нvдэнд
Хар єнгийг хэд хувиргаж ч болно оо

Тансаг дээдэд тэмvvлэх гэж
Тоолох хєрєнгєгvй яваа юм байж
Хамаагvй ээ
Хvний оюун бvтэн цагт
Хєрєнгє байтугай хорвоог бvтээж болно оо
Сайхан авьяасыг бишрэх гэж
Солгой хоолойтой тєрсєн юм байж
Хамаагvй ээ
Сэтгэл зvрх єєдєє цагт
Суу билэгтэн болно оо
Мэргэдийн номд шvтэх гэж
Мунхаг боол тєрєє юм байж
Хамаагvй
Энэ бие эрvvл энх цагт
Эрдмийн огилд гарч болно оо

Эр биеийг минь хvсэж болно
Энэ ертєнцийнх болохоор харамлаж би vл чадна
Сэтгэл зvрхийг минь хvсэж болохгvй ээ
Сав шимээс хальсан болохоор зvрхэлж vл болно
Хааяа хааяа би чамайг дурсах юм
Хайрлаж чадаагvй єєрийгєє зэмлэх юм
Vе vехэн чамайгаа бодох юм
Vгvйлээд байгаа єєрийгєє зvхэх юм
Солиотон гэгээрч
Гэгээнтэн солиордог
Сонин энэ хорвоод
Сохор юм шиг амьдрах хэцvv яа
Харахад цэвэрхэн
Харьцахад номхон
Ханилахад янаг
Хамгийн дотно мэт атлаа
Хажуу хийгээд хойноос
Хазахын цагтаа
Харанхуй vхлийн шарх єгєх
Хvмvvнийг найз гэдэг аж
Огтоно зурамсан бол би
Огт эргэлзэлгvй єєрийгєє шvvрч идэгч
Огторгуйн єлєн элээ болохыг хvсэх
Орчлонгийн хvсэл шуналыг
Бурхан та vл гvйцэлдvvлдэгт
Би баярланам
Бурхан хийгээд
Бугийг
Би єєртєє шингээж
Бvрмєсєн авсандаа би орно
Бvгд тэр цагт
Бодгал чанараа хайж
Бие биенээсээ єрсєж
Би бурхан гэж
Би чєтгєр биш гэж
Байдаг чадлаараа орилолдох болно
Бас намайг зvхэх болно
Намайг євс гэдгийг хvмvvс мэддэггvй
Намайг идэгч жавьж гэдгээ тэд хvлээн зєвшєєрдєггvй
Нvд гэдэг эрхтэнг тэднээс хураахад л мэдэрнэ
Нэг л єдєр…
Би хэмээх vзэл каптализмын vндэс
Битгий хуц хэмээх vг ардчилалын уриа
Бид хэмээх vзэл хvмvvнлэгийн vртэс
Битгий мєрєєд хэмээх vг амьдралын vнэн
Єргєс намайг хатгана
Євтгєнє
Єршєєл тvvнд vгvй
Зvрх vгvй
Инээнэм
Дотроо уйлж инээнэм
Элгээ хєштєл инээнэм
Элэг эмтрэн инээнэм
Нулимсаа гартал инээнэм
Нулимсаа залгин инээнэм
Инээнэм
Ичиж инээнэм
Инээнэм
Уйлж инээнэм
Инээнэм
Дуулж инээнэм
Инээнэм
Ухаарч инээнэм
Инээнэм
Уярч инээнэм
Инээнэм
Єєрийгєє шоолж
Инээнэм
Анхны цас орсон єглєє
Алхахаасаа айнам
Аргагvй дээ
Аймар хєр мєр минь
Амьтан хvний нvдэнд
Ингэж ил гарахаас
Илvv айдас хаа байна
Арчаагvй тєр
Ард тvмэн
Агуу гэнэ
Ард тvмний хvсэл
Хууль гэнэ
Ард тvмэн
Агуу гэнэ…
Ард тvмэн гэхээр
Ядуу ядуугийн туйл харагдана
Ард тvмэн гэхээр
Амьдарч vл чадах арчаагvй харагдана
Ард тvмэн гэхээр
Араа шvдээ ярзайлгасан єлсгєлєн харагдана
Ард тvмэн гэхээр
Амьдрал гэр бvл ахан дvvс минь харагдана …
Ард тvмэн
Тєр засгаа зvхэж байна
Ард тvмэн
Албан тушаалтнуудыг харааж байна
Ард тvмэн
Тоотой хэдэн хєрєнгєтнєє хялайж байна
Ард тvмэн
Тэтгэвэр тэтгэлэг хvсэж байна
Ард тvмэн
Тєрєєс мєнгєн бороо талхан мєндєр буулгахыг хvсэж байна
Ард тvмэн
Эх орноосоо єєр диваажинг хvсэж байна
Ард тvмэн
Амьд явахыг хvсэж байна …
Ард тvмэн єєрийгєє тєр засаг гэдгээ мэдэхгvй
Ард тvмэн гэдэг тєр засаг гэдгээ мартаж
Ард тvмэн єєрєє єєрийгєє голж
Ард тvмэн єєрєє єєрийгєє зvхэж
Ард тvмэн єєрєє єєрєєсєє зугатаж
Ард тvмэн єєрєє єєрийгєє авсалж байна…
Хааяа хааяа
Хаа нэгтэй
Хэн нэгэн
Хэнтэй ч юм
Хачин сайхан байга

Эр биеийг минь хvсэж болно
Энэ ертєнцийнх болохоор харамлаж би vл чадна
Сэтгэл зvрхийг минь хvсэж болохгvй ээ
Сав шимээс хальсан болохоор зvрхэлж vл болно
Хааяа хааяа би чамайг дурсах юм
Хайрлаж чадаагvй єєрийгєє зэмлэх юм
Vе vехэн чамайгаа бодох юм
Vгvйлээд байгаа єєрийгєє зvхэх юм
Солиотон гэгээрч
Гэгээнтэн солиордог
Сонин энэ хорвоод
Сохор юм шиг амьдрах хэцvv яа
Харахад цэвэрхэн
Харьцахад номхон
Ханилахад янаг
Хамгийн дотно мэт атлаа
Хажуу хийгээд хойноос
Хазахын цагтаа
Харанхуй vхлийн шарх єгєх
Хvмvvнийг найз гэдэг аж
Огтоно зурамсан бол би
Огт эргэлзэлгvй єєрийгєє шvvрч идэгч
Огторгуйн єлєн элээ болохыг хvсэх
Орчлонгийн хvсэл шуналыг
Бурхан та vл гvйцэлдvvлдэгт
Би баярланам
Бурхан хийгээд
Бугийг
Би єєртєє шингээж
Бvрмєсєн авсандаа би орно
Бvгд тэр цагт
Бодгал чанараа хайж
Бие биенээсээ єрсєж
Би бурхан гэж
Би чєтгєр биш гэж
Байдаг чадлаараа орилолдох болно
Бас намайг зvхэх болно
Намайг євс гэдгийг хvмvvс мэддэггvй
Намайг идэгч жавьж гэдгээ тэд хvлээн зєвшєєрдєггvй
Нvд гэдэг эрхтэнг тэднээс хураахад л мэдэрнэ
Нэг л єдєр…
Би хэмээх vзэл каптализмын vндэс
Битгий хуц хэмээх vг ардчилалын уриа
Бид хэмээх vзэл хvмvvнлэгийн vртэс
Битгий мєрєєд хэмээх vг амьдралын vнэн
Єргєс намайг хатгана
Євтгєнє
Єршєєл тvvнд vгvй
Зvрх vгvй
Инээнэм
Дотроо уйлж инээнэм
Элгээ хєштєл инээнэм
Элэг эмтрэн инээнэм
Нулимсаа гартал инээнэм
Нулимсаа залгин инээнэм
Инээнэм
Ичиж инээнэм
Инээнэм
Уйлж инээнэм
Инээнэм
Дуулж инээнэм
Инээнэм
Ухаарч инээнэм
Инээнэм
Уярч инээнэм
Инээнэм
Єєрийгєє шоолж
Инээнэм
Анхны цас орсон єглєє
Алхахаасаа айнам
Аргагvй дээ
Аймар хєр мєр минь
Амьтан хvний нvдэнд
Ингэж ил гарахаас
Илvv айдас хаа байна
Арчаагvй тєр
Ард тvмэн
Агуу гэнэ
Ард тvмний хvсэл
Хууль гэнэ
Ард тvмэн
Агуу гэнэ…
Ард тvмэн гэхээр
Ядуу ядуугийн туйл харагдана
Ард тvмэн гэхээр
Амьдарч vл чадах арчаагvй харагдана
Ард тvмэн гэхээр
Араа шvдээ ярзайлгасан єлсгєлєн харагдана
Ард тvмэн гэхээр
Амьдрал гэр бvл ахан дvvс минь харагдана …
Ард тvмэн
Тєр засгаа зvхэж байна
Ард тvмэн
Албан тушаалтнуудыг харааж байна
Ард тvмэн
Тоотой хэдэн хєрєнгєтнєє хялайж байна
Ард тvмэн
Тэтгэвэр тэтгэлэг хvсэж байна
Ард тvмэн
Тєрєєс мєнгєн бороо талхан мєндєр буулгахыг хvсэж байна
Ард тvмэн
Эх орноосоо єєр диваажинг хvсэж байна
Ард тvмэн
Амьд явахыг хvсэж байна …
Ард тvмэн єєрийгєє тєр засаг гэдгээ мэдэхгvй
Ард тvмэн гэдэг тєр засаг гэдгээ мартаж
Ард тvмэн єєрєє єєрийгєє голж
Ард тvмэн єєрєє єєрийгєє зvхэж
Ард тvмэн єєрєє єєрєєсєє зугатаж
Ард тvмэн єєрєє єєрийгєє авсалж байна…

Бороо шиг би асгарахыг хvснэ
Болор мєнгєн одод шиг гялалзахыг хvснэ
Газар ундаалж унатлаа би гялалзана
Газарт бутран унахдаа улам гоёмсогоор гялалзана
Солир шиг би харвахыг хvснэ
Сондор мєнгєн сар шиг гэрэлтэхийг хvснэ
Дэлхийд татагдан унатлаа гэрэлтэнэ
Дэлхийд шингэн орохдоо улам хурцаар гэрэлтэнэ
Цэцэг шиг би ургахыг хvснэ
Цэв цэх тэнгэр єєд тэмvvлэхийг хvснэ
Тэнгэртээ хvрээд хугаран унатлаа ургана
Тасдуулж, хугарсан ч улам эрхэмсэгээр оршино
Булаг шиг би ундрахыг хvснэ
Бvр дотроосоо оргилохыг хvснэ
Боргилон урссаар амьсгал тасартлаа оргилно
Бvхий л амьсгал минь дэлхийгээр нэг тарж урсана
Гэгээн шєнийн саран янаг бvсгvй минь
Гэрэл нэвтрэм даашинзанд чинь ухаан бодол согтжээ
Гэсгээ цээрлvvл бурхан тэнгэр минь
Гэмгvй ариухан биенд нь гиеvрэн суухдаа би хvрчихсээн

Монгол -Би чамд хайртай
Орос -“Я тебя люблю”
Герман -“Ich liebe dich”
Белорусс -”Я цябе кахаю”
Япон- ”Ai shite imasu”
Украин -“Ятебе кохаю”
Хятад- ”Wo ai ni”
Англи- “I love you”
Португали- ”Te amo”
Польш- “Koham cie”
Еврей- ”Ani ohev otakh”
Итали- “Ti amo”
Ирланд- ”Thaim in grabh leat”
Франц- “Je t”aime”
Грек -”S”agapo”
Испани- “Te amo”
Швед -”Jag alskar dig”

Nud ni neg l zoolon
Hezee ch harj baigaagui
Tiim l huneleg
tungalag nud
Bi chinii nudend
Nudnii hartsand chin duralchihjee
Ongo mongo nadad hamaagui
Oor hend ch baihgui
tiim l nud chamd bn
Burhanii melmii shig alag nudeeree
Busdiig bish zowhon namaig l
Alag nudniihee gund
Zoolon zoolon shirteech
Haraad l baimaar chinii nud
Hariad unthad zuudend uzegdeh shig
Huneleg hartstai ter nudee
hend ch bish nadad l belegleech
Urgelj nudiig chin harwal
Uurd bi jargaltai bh bolno
Harhan nudiig chin sanaad baina
Haluuhan gariig chin atgamaar bn
Hajuud chin suugaad tewermeer bn
Hamtdaa urgelj baimaar bn

Horwood chamaig haraad
Hongorhon zurhendee hairlah bolson ym
Nuugdaj hardag chinii duriig
Nuutshan hair gej bodsongui ywjee
Huuhed genen nasandaa
Hurch ochood helj chadaagui bolhoor
Huren zurh min odoo boltol
Howguun chamaig nuutshan hairaldag
Hairtai gej heleed
Verhej chadaagui bolhoor
Nuutshan hairiin gashuun zowlong
Zurh setgeleeree bi chin medersen
Hoer biendee hairguigees hoish
Hongorhon chamaigaa zowoogood yahaw gesendee
Anhnii hairiin enehen dursamjaa
Aldraihan nasniihaa nuutshan hair bolgoson ym.

Би хүлээгээгүй ээ чамайг
Харин хүсэж байна

Би хүсээгүй ээ чамайг
Харин үгүйлж байна

Би дурлаагүй ээ чамд
Харин хайрлаж байна

Би хайрлаагүй ээ чамайг
Харин хүлээж байна

Би хүлээгээгүй ээ чамайг ...

Энгэр нэвчтэл уйлсан ч чи дэргэд минь үгүй
Эргээд ирээч гэж хашиграсан ч чи холийн хол одно...

Хүлээлтэй би хүслээр дарна
Хүслээ би гуниграар сольно

Дурлалаа би хайраар хамгаална
Хайраа би хүлээлтээр амьдруудна

Би хүлээгээгүй ээ чамайг ...

Үгүй ээ гэж бусдад би ам бардам хэлдэг
Үнэндээ тиймээ гэж өөртөө би шанладаг

Хүлээхээ хэнийг гэж би гайхсан дүр үзүүлдэгч
Хүсэлдээ түүнийгээ хүлээсээр л байдаг

Дурлахаа хэнд гэж би гайхсан дүр үзүүлдэгч
Дурлалдаа сохроод ганцаар хайрладаг

Үнэндээ би Түүний Хайрыг хүлээдэг

Гунигаар хөвөрсөн амьдралын их урасгал дунд
Гундаж гандсан ганц цэцэг байждээ

Учирлаар тамлагдсан хайрын
Уучлал дагуудах ганц зүрх байждээ

Бодол харуулдсан өдөр бүрийн нар
Бүсгүй заянд гуниг тээх тавьлан хайрлаж

Зүүд эргүүлдсэн шөнө бүрийн сар
Зүрх хоослох хайр, хагцал ... Ял бусуу

Жаргалаар би шүхэр хийвч
Нар түүнийг минь нэвт төөннө

Янаглалаар би хөнжил хийвч
Сар түүнийг минь хульжтал дааруулна

Бодол гивүүрэн гуниг эргүүлднэ зүрхэнд минь
Бор Дарс хагцалыг тайлах эм мэт амттай санагдна
Болчимгүй сэтгэл бүтэхгүй хайрыг сануулан шархалуулж
Бор өдрүүдийн наранд ганцаар суусаар .....

Хатаж гүйцсэн намрын навчис адил сэтгэлд
Хагдарч унаагүй итгэлийн ганц цэцэг шиг
Халуун өдрүүүдийн ган тайлагдах бороо адил
Хамгаас илүүтэй ганцал зүйлийг үгүйлэн гуниглна

Чимээгүй тэнгэрийн доор бүлээн салхи үлээвч
Чиний эзгүй энгэрт жавар хургах шиг хүйтэн
Чих шуугиж ухаан балартах халуун наранд наршивч
Чиний булаасан хайрын, халууныг гүйцэх нь үгүй

Нар жаргаж уулын цаагуур орох нь үзсэглэнтэй ч
Намайг гацаардуулсан халуун өдөр шөнөөр солигдох хорсолтой
Халуухан шөнын балын амтыг санагдууласан сар
Хамаг итгэлийг жаргаж буй нартай хамт бөхөөх шиг гунигтай

Бүүдгэр саран гэрлээ надаас нуух шиг сэтгэл харанхуйлж
Бүлээн амьсгаа нь сэрүүн салхиар солигдон
Ганцаараа надад ор хэтэрхий томдож
Ганихарсан хайр хөнжил дааруудан тарчилна ....

Би бодож үл чадна
Би хайрлаж үл чадна
Би харамсаж үл чадна
Би амьдарч үл чадна

Чиний эзгүйд ..

Би дурламтгай нэгээн
Дуралчихаад дараа нь уйддаг нэгэн
Дурлаж, Уйдаж явсаар байгаад
Дурлахаас айгаад Уйддаг боллоо ...
Уйтгарлах дургүй л юм сан
Гэтэл
Бусдыг хайрлаж
Бусдаар хайрлуулчихаад уйдлаа гээд хаячих
Би яамар эрлэг бишдээ...
Уйтгаргтай байна
Би дурламтгай нэгэн
Дуралчихаад дараа нь уйддаг нэгэн

Хамт л байвал үхтлээ хайрлана үгүй ээ ...
Хамаагүй, хайр чинь хөрсөн ч би хайрлна
Чимээгүйхэн чамайг зовоолгүйгээр хайрлна
Зөвхөн чамайг л гэж хайрлна
Зөөлөн уруулд чинь уруулаа хүргэж чадахгүй байлаач
Зүүдэндээ ч болсон мөрөөдөж хайрлна
Зүгээр л чамд хайртай болхоор хайрлая
Зөвхөн чи л жаргалтай байвал боллоо
Хамаагүй ээ чи минийх биш хүнийх болсонч
Хайртай гэж чангаас чангаар хашиграна
Хаана ч байсан би дэргэд чинь байж хайрлна
Хагцалыг үгүйсгэж чамайг л хайрлна
Магадгүй хайр минь ганцаардаж
Маргаашаас залхасандаа өнөөдөр л хайрлах байх
Гэхдээ өдөр бүрийг өнөөдөр болгож
Өөрөөсөө илүүтэй чамайг л хайрлна
Ганцхан чи надад үнэнч бай
Гарцаагүй сэтгэл чинь хөрөөд өөр хүнийг хайралдаг болвол хууралгүйгээр хэл
Хүнийх болсон ч би чамайг хайрлах болхоор
Хүлээж байгааг минь бүү март
Ийм хайртай учирсан хүн бүрт миний зүгээс
Харин миний хувь би Шанлах дургүй, Хүлээх
дургүй, Уйдах дургүй

Би чиний төлөө шанлаж

Битүүхэн, дотроо хайрлаж

Биелэхгүй зүйлийг мөрөөдөж

Биелэлээ олхийг нь хүүлээж

Он цагын хэлхээсэнд хүлэгдэж

Орчлон дэлхийн томийг гайхаж

Бас гаслаж...

Хүрээд очихгүй алсад байгааг чинь мэдэрч

Хүлээхүү эс хүлээхүү гэдэгтэй боогдож байна

Чи хайраа алдсан

Чи сэтгэлээ гээсэн

Чи бодлоо хоосолсон

Чи ахиад хайрласан

Дурлаагүй чи надад даанчиг би хажууд чинь байж чадаагүй

Дурсаач үгүй чи намайг дурсамж үлдээх цаг надад байсангүй....

.................................... гэхдээ

Сохорчихоо юу чи минь харцаа надруу тусгаач би сэтгэлд чинь байна

Солиоруулах дөхсөн хайрын чинь түүхийг Сонсож,..... итгэл урмаар бүтээлсэн эрдэнэ чи байна

.......................................................................................

Хайрлахуу эс хайрлахуу ..... чи мэднэ
Хамгаас илүү би хэн нэгнийг хүлээх дургүй

Гуниг хураад байнааааа сэтгэлд минь
Ганцаардаад байнаааааа зүрх минь
Учираа олохгүй төөрөөд байнааааааа бодол минь
Уурлаж, Инээж, Уйлмаар байнаа би өөрөө
Суухаар давчдаад босмоор
Босхоор хөөрөөд гүймээр
Гүйхээр бахардаад хашигармаар
Гуниг хураад байнааа ...

Эгэх орчлонгийн тоос болж бусдийн адил амьдарсаар
Эрчээрэй урсах амьдралын их үерт Хөл аладан уруудаж явхад
Эвээлт гараа сунган үрээ гэсэн сэтгэлийг тань ойлголгүй гомдоож
явсан бол уучил
Ухаангүй үрийн тань сүүлчийн гэмшил болог
Орчлонд би дахин таныгаа гомдоохгүй, хүсэхгүй
Ухаарал хайрласан таны сургаал ................ надад
Бурууг үннээс ялгах мэлмий хайрлсан
Алдах эрхгүй амьдрал гэж Амжилтийн төлөө зүтгэн
Хүсэл дагсан хясалд боогдон шантарач,
Алдсан бүхэнд ээ харамсан Гунигтай нөхөрлөх цагт
Дулаан энгэртэй тэврэн гунигийг минь үргээж
Урам хайрласан таны итгэл ....................надад
Алдаанаас амжилт үүсдгийг ойлгуулсан
Хагцалтай учируулсан хайрыг зүхсээр
Хамгаас илүү гэж нэгнийг хайрлаж
Хүлээсэн итгэл гундан
Амьдрах утаггүй санагдах цагт
Ухаантай шүү гээд духан дээр минь үнэрлэх таны хайр ........ надад
Амьдрах итгэлийг минь бадраасан
Намайг төрүүлсэн тандаа баярллаа
Нас нэмж ухаан суусаар нартад би ганц таныгаал хайрлана
Бүхнээс Илүү
Ээж минь та дандаа хажууд минь байж хайрла энэ орчлонд та
Бүхнээс илүү
Эв дүүгүй эвлүүлсэн хэдэн мөр минь энэ
Тандаа зорилсан гэхэд хэтэрхий ядуу болжээ
Энд би зөвхөн сэтгэлээ хуурсан төдий
Таныхаа тухай бичхэд надад энэ амьдрал минь ч багдах байх
Охин чинь тандаа хайртай...

Бүхнээс илүү

Дурлахгүй , хайрлахгүй, харамсахгүй, шанлахгүй
Чамайг хүсвэл би ...
Хэтэрхий эрт итгээд
Хэндэч хэрэггүй өөрт минь л нандин хайраар
Хүсээгүй зүрхийг шаналгахийг хүсэхгүй
Эргэлзээг харин чи бүү төрүүл
Ингээд л хайргүй гээд хэлчих
Эргэж буцалгүй дургүй гээд шивнэчих
Зүрх минь яах ч үгүй ээ
Зүүд ... хар дарсан зүүд гээд бодчихоё
Зүгээр л чи чин үнэнээр надад ханд
Чимээгүй сууж сэтгэлийг минь бүү догдлуул
Чамд би дуралчих гээд байна

Санаад чамайг vгvйлээд байх юм
Сэтгэл дотроо дурсан санагалзах юм
Сэм сэмхэн чимээгvйхэн уйлмаар санагддаг ч
Сэмрэн сэмрэн нvvх vvлс намайг аргадах юм
Цугтаа байсан тэр сайхан мечvvдээ сана даа
Цав цагаахан ариухан мереедлее сана даа
Цаанаа л нэг гоё байгаа биз
Цэнхэр дэлхий уудам байгаа биз

Холоос чамайг мереедсен хайрын сэтгэлийг яалтай
Унтахад зvvдэнд минь ирдэг хонгор чамайгаа яалтай
Мартья гэхээх vгvйлдэг миний хайрыг яалтай
Минийх болох тавилангvй хевгvvн чамайг яалтай
Гунигаа нуух гэж инээдгийг минь мэдэх vv
Бодлоох нуух гэж уурладгийг минь мэдэх vv
Гомдоод шаналдгийг минь мэдэх vv
Ганцхан чамдаа хайртай болхоор баярладгийг минь мэдэх vv

Vгvй бvхнээрээ дутаж чамдаа би дурладаг
Дvvрэн сарны чанадаас дvрийг чинь хардаг
Дvрэлгэр алаг нvднээс чинь
Хайрын vгийг уншдаг

Зvрх сэтгэлээ хуваалцах гэсэн юм
Зевхен чамтай ярилцах гэсэн юм
Зvрх сэтгэлээс ундарсан тэр л хайраа
Зевхен чамдаа зориулах гэсэн юм

Аз жаргалын шувуухайд ариухан хvслээ шивнэ
Ариун хайрын бурхдад амраг намайгаа даатга
Бурхан четгер хоёрт болох болохгvйгээ шивнэ
Бурханлиг хайрын vгсийг болчимгvй надаас асуу

Хайртай гэдэг vгийг харамлаж яваарай
Хайрлаж явдаг ганцхан тvvндээ хэлээрэй
Бухимдаж гундсан сэтгэлээ тайтгаруулах гэж
Бусдаар битгий тоглоорой

Харцны чинь гэгээнд шvлэг тэрлэж явхад
Хаврын шувуудын дуу нь эцээд болдоггvй
Мянган жил енгеревч шинэхэн байх vгийг
Магад одоо л хэлье чамд би хайртай

Хорвоо ертенц намайг аз жаргалаар ивээгээч
Хурмаст тэнгэр намайг хур бороогоор ивээгээч
Хvн болгож терvvлсэн ээж,аавыг минь менхрvvлж ивээгээч
Хонгорхон охин чи минь намайгаа хайраар ивээгээч

Хамгийн сайхан улирал хавар биш гэж vv
Харц татам цэцэг сарнай биш гэж vv
Хан хорвоогийн сайхан нь хайр биш гэж vv
Харин чи миний анд минь биш гэж vv

Орчлонд гийх чиний царай
Одод бүүдийх тэр шенеер
Хонгор саран туяагаа мишээх шиг
Алаг зvрхэнд минь тод санагдана

Дэгжин цагаан хун шиг 14 охин
Дэргэд нь тэднийг хамгаалах 10 хевгvvн
Дандаа тэднийг энхрийлэх нэг хатан
Далд нууцыг хэлбэл жаргалантын 9А

Нvд минь чамайг хайгаад
Сэтгэл минь чамайг vгvйлээд
Нууцхан бодолдоо чамайг хайрлаад
Сайхан vдэш хамт баймаар байна

Уянгын хүч шулгийн сум зүрхэнд чинь тусвал
Ухааны уг дурлалын цалам сэтгэлд чинь хүрвэл
Өөрийг минь ганц харж нудний хайраар шагнах уу? чи
Өргөлийн шүлэг өгсөн чадал минь тэр болог

Амрагийн гал асаасан алаг нүдэн чи минь
Лусийн охин аятай усанд гуа байдагаа
Тэнгэрийн гэрэлт шувуу газарт буугаад ирсэн юм шиг
Анх харсан цагаасаа алмайрч чамд дурласан.

Дэргэд нэгэн ирж араар тэврэхэд чамайг би боддог
Дээрээс нэгэн тонгойж уруул эрэхэд чамайг би боддог
Дэмий хvндээ март гэсэн ч чамайг би боддог
Дэлхийд eeр хvнгvй юм шиг чамайг л би боддог


Eдeр шeнeгvй eвeл зунгvй бодсоор л яваа юм хойно
Eeрee та лав их сайн хун байх даа найз нь чамд LoVE шуу

Чамайг цаг, мeч бvхэнд боддог ч гэсэн
хайрлах эрхгvйгээ мэднээ.

Тийм ч учраас зeвхeн
дотроо чамайг чимээгvйхэн хайрладаг.
Чамдаа энэ хорвоогийн хамгийн сайн сайхан бvхнийг хvсье

Замхаран одсон хайр сэтгэл
Зүрхний гүнээс арчигдан мартагдсан ч
Зүүд нойронд сэмхэн бодогдон
Зовлонт нулимсыг дахин сэтрээнэ

Сүүлийн удаа чамайг дурссан болог
Эцсийн удаа таныг санссан болог
Бүхнийг одоо энд л цэгэлье
Бүхнийг одоо энд л дуусгая

Гэрэлт ирээдүйн өмнө минь дэлгэрэхэд
Гунигт амьдралаа дурсамжиндаа үлдээе
Гэмт хэрэгтэн нь чи болсон
Гэгэлзхэн учралаа ардаа нь орхьё

Ахиад дурлалтай учирах үед
Алдаж эндэсэнээ засаж суралцая
Зүрхний минь алуурчин нь та болсон
Зуурдын хайраа өнгөрсөнд хадгалья

Худалдан авагч: Би техникийн талаар мэдлэг муутай л даа,

ХАЙР - ын программыг яаж суулгадаг вэ? /install/
Мэргэжилтэн: Эхлээд єєрийнхєє ЗVРХ гэсэн файлыг нээх хэрэгтэй. Нээсэн vv?
Худалдан авагч: Нээчихлээ. Гэхдээ тэр файл дотор одоогийн байдлаар ЄНГЄРСЄН ГУНИГ.exe АТАА ХОРСОЛ.exe ГОМДОЛ.exe гэдэг программууд ажиллаж байхад ХАЙР-ыг суулгаж болох болов уу?
Мэргэжилтэн: Тэр хамаагvй. ХАЙР-ыг суулгахад ЄНГЄРСЄН ГУНИГ. exe программ єєрєє арилчихдаг. Тvр санамжинд тань байх боловч бусад программуудад нєлєєлж чадахгvй.
ХАЙР нь эрт орой хэзээ нэгэн цагт БАГА ИТГЭЛ. exe -г арчиж ИХ ИТГЭЛ. exe гэдэг нэртэй модуль суулгадаг. Гэхдээ хамгийн гол нь та єєрєє ХОРСОЛ. exe ГОМДОЛ. exe гэдэг программуудыг хаахгvйгээр ХАЙР суугдахгvй. Та хааж чадах уу?
Худалдан авагч: За хаачихлаа. Тэгсэн чинь ХАЙР єєрєє автоматаар сууж эхэллээ. Зvгээр биз дээ?
Мэргэжилтэн: Тийм ээ, гэхдээ энэ бол vндсэн программ. Хамгийн сvvлийн vеийн дээд загварыг нь суулгахын тулд єєр ЗVРХ-vvдтэй холбоо тогтоох ёстой.
Худалдан авагч: Ёооё, эхэлж амжаагvй байтал алдаа зааж байна?
Мэргэжилтэн: АЖИЛЛАХГVЙ байна уу? Санаа бvv зов. Энэ бол энгийн алдаа. ХАЙР-ын программ нь єєр ЗVРХ-нvvдэд ажиллахад бэлэн байгаа ч таны ЗVРХ-энд ажиллахгvй байна гэсэн vг. Єєрєєр хэлбэл та бусдыг ХАЙРЛАХ-ын тулд эхлээд єєрийгєє ХАЙРЛАХ хэрэгтэй гэсэн vг.
Худалдан авагч:Тэгвэл би юу хийх хэрэгтэй вэ?
Мэргэжилтэн: "ЄЄРИЙГЄЄ ХVЛЭЭН ЗЄВШЄЄРЄХ" гэдэг файл доторх ЄЄРИЙГЄЄ УУЧЛАХ.DOC, ЄЄРТЄЄ ИТГЭХ.TXT , VНЭ ЦЭНИЙГ МЭДЭХ.TXT болон САЙН VЙЛС. DOC гэдэг файлуудыг сонгоод бvгдийг нь МИНИЙ ЗVРХ гэдэг хавтастаа хийгээрэй. Дараа нь ЄЄРЄЄ ЄЄРТЄЄ СААД.EXE-ийг бvх файлуудаасаа бvр хогийн савнаасаа хvртэл арчиж, ор тас алга болгосонд итгэлтэй болох хэрэгтэй.
Худалдан авагч: Би чадлаа, vнэхээр МИНИЙ ЗVРХ цэвэрхэн файлуудаар дvvрч байна. ИНЭЭМСЭГЛЭЛ.MPG дэлгэцэн дээр минь тоглож байна. ХАЛУУН ДУЛААН УУР АМЬСГАЛ.СОМ, СЭТГЭЛ ХАНГАЛУУН БАЙДАЛ.СОМ -ууд миний зvрхэнд хуулагдаж байна.
Мэргэжилтэн: Танд баяр хvргэе. ХАЙР-ын программыг амжилттай суулгалаа. Гэхдээ нэг зvйлийг санаарай. Хайрын программ vнэгvй байдаг. Тиймээс та єєрийн таньдаг мэддэг хvмvvст forward хийгээрэй. Тэр хvн бусадтай хуваалцсаны дараа эргээд танд гэгээн цэвэрхэн модулиуд илгээх болно. АМЖИЛТ!
Жич: Тайлбаргvй.
Орлоо

Цөл

Х.Болор-Эрдэнэ

 Улайран цэлийх тэнгэрийн хаяа. Тэртээх алс. Омголтсон уруул. Шархирч чилсэн хөлийн таваг. Бусдын хэлдгээр “Юм үзээгүй тэнэг охин” би зөрүүдлэн зүтгэсээр энэ замыг сонгосон. Тэгэхэд хэдтэй байснаа мэдэхгүй. Ундаасч ядрахдаа тэр өдөр тааралдсан нэгнээс зам асуусан. Хар халуунд хар цувтай явааг нь гайхсанаас биш хэн болохыг нь огт сонирхоогүй. Юүдэнтэй хар цув. Дотор нь юу ч байхгүй мэт санагдах хар ханцуй. Гэнэт тэр ханцуй өөрөө хөдөлж, өгөршиж мойногтсон хар гараар нэгэн зүгт заасан. Тэгээд юүдэнгийн цаанаас “Тэнд ус бий” гэх сонсогдов. Мэдэхгүй юм, надад л тэгж санагдсан.
Итгэмтгий гэнэн, ундасч ядарсан охин заасан зүг рүү хар чадлаараа гүйсэн. Мөч, хором, сар, жилээр мөн ч удаан явсан даа. Хэзээ, хаанаас эхэлснийг мэдэхгүй энэ газар зам харгуйн бараа ч үгүй цэлийсэн их цөл байлаа. Буцах гарцаа эрээд олоогүй. “Тэнд ус бий” гэсэн итгэлээр цаашлав.
Гав ганцаархнаа.
Тэгсээр сая л нэг анх удаа хүний бараа харав. Тэр нь жижигхэн шар эмгэн байлаа. Түүнээс ус хаана байгааг асуув. Эмгэн толгой сэгсэрнэ. “Олдохгүй дээ. Энд тийм юм байдаггүй юм” гэв. Тиймэрхүү л утгатай зүйл хэлэх шиг болсон.
Хар цувтай хүнд итгэсэн итгэмтгий тэнэг охин энэ удаа эмгэнд итгэсэнгүй. Харин тэгэхэд 15-тай байснаа сайн санаж байна. Цааш бүр хурднаар ус эрэн явав. Төдөлгүй тэр их цөлийн дунд огт зохицоогүй мэт харагдах саглагар ногоон модтой таарч юутай их баярласныг чи өөрийнхөөрөө л төсөөл.
Сүүдэрт нь сэрүүцэж, навчсаар нь наадсаар нэгэн шөнө зүүрмэглэв. “Сүү, ус л зүүдлэгдэнэ.” Өглөө нь сэрээд надад байсан нэг нандин юм дутуу байгааг анзаарав. Тэр шөнө, тэр модны доор, тээр нэг өдөр ээжийнхээ бэлэглэсэн цусан улаан сондорыг гээсэн байлаа. Элсэн дунд эрээд олоогүй. Харамсаад ханаагүй. Одоо ч тэр харамсал сэтгэлийн гүнд хэвтэж л байна. Тэгэхэд 17-той байсан.
Өсөж томрохын хэрээр бие цогцос чийг, ус нэхнэ. Түүнийг эрж хайсаар би цаашилна. Цангахдаа нулимсаа долооно. Тэгэх тусам ус, ус…Энэ эрэл хэзээ дуусахыг, тэр цөл хаана шувтрахыг хэлж мэдэхгүй, ухаарч ойлгохгүй явсаар 20 настай золгожээ. Их ч зовсон. Их ч явсан. Сар жилийн баримжаа алдагдсаар…
 Улайран цэлийх тэнгэрийн хаяа. Тэртээх алс. Цангаж тамирдсандаа ч тэр үү, цэлэлзсэн их усны барааг зэрэглээн дундаас гэнэт хараад нүдэндээ ч итгэж чадсангүй. Тэр зүг гүйе гэвч элсэнд шигдсэн хөл газраас үл хөндийрнө. Уухилан, аахилан, мөлхөн, мөлхсөөр усны захад хүрэв. Сэрүү татам их ус хамар доор сэнгэнэ. Эрүүн доор мэлтэлзэнэ. Уух зүрх хүрсэнгүй.
Итгэмээргүй их ус амсахын төдийд ууршчихмаар санагдахад гараа дүрж, магнайгаа норголоо. Гэтэл хэн нэгэн дотррос минь дуу алдах шиг сонсогдов. Тийм ээ, тэнд ус битгий хэл, чийг ч мэдрэгдсэнгүй.
Дахин дахин гараа дүрж, тэсэхээ байгаад бүр шумбаж ч үзлээ. Үнэрээс өөр юу ч үгүй хув хуурай ус. “Юутай муухай хууртагдав аа”
 Яг л элс шигээ ус нь хүртэл хуурайшсан тэр цөл рүү зөрүүдлэн зүтгэсэн миний цэл залуу нас тэр цөлдөө, тэр усандаа харангатаж хоцорлоо.
Тэгэхэд хэдтэй байснаа мартжээ.

Захиас

,

Онигор нүд, огтор хамар. Хоёр жижигхээн хөл. Олон жилийн ганцаардлын үр. Бяцхан охин. Надаас ургаж, энгэрт зүүгдсэн жаргал. Минийх л байхад хангалттай миний үр. Ээжийгээ битгий хайрла. Эрхэлж тоглож тааваараа өс. Шүүдрийн дусал цуглуулах гэж цагаа дэмий үрэх хэрэггүй. Шүд унаж, үс цайсан ч намайг тойлохгүй гэж амла. Аз жаргал минь тэр болог. Чиний амьдрал би биш. Ард чинь хүлээж байгаа шинэ сонин бүхний төлөө амьдар. Амьдрал минь энэ болог.
Хөл хучиж цай чанах гэсний хэрэггүй. Хүн болгосон гэж өр төлөх ч хэрэггүй. Намайг хэзээ ч битгий дуурай. Чи ганцхан хувь. Зураг төөргийг чинь бурхан зураагүй юм. Надад ч бас тийм юм байгаагүй. Тэнгэрт бурхан байдаггүйг санаж яв. Тэр чинь чи өөрөө. Орь ганцаараа үлдсэн ч өнчирлөө гэж битгий бод. Ээж нь хаашаа ч явахгүй.
Зуун жилийн өмнө чи ээж минь байсан. Зуун жилийн дараа би өвөр дээр чинь дэрвэнэ.

Амь+д+р+л

Амиа бод. Хувиа хичээ. Өөрийгөө хайрла. Намайг март. Гунигла. Гашууд. Өвдөлтийг мэдэр. Чи амьд АМЬ.
Хорсож зана. Амьгүй хүмүүст автаж амиа өгөх хэрэггүй. Тэд чам руу ноцоэж байна. Учир нь чи АМЬД.  
Зөвхөн өөрийнхөө ертөнцийг цогцлоо. Өөртөө дурла. Өөрийгөө хайрла. Бас үзэн яд. Чамд энэ бүхэн таалагдана. Тэгээд хувилж болохгүй хувь болон АМЬДАР.
Харанхуйгаас харанхуйд зорчих энэ л замд чи гэрэл болон ирсэн. Салхинд савчих өнчин цамхагийн гэрэл, чи хүн. Тэр гэрэлд тэмүүлсэн бүхнийг шатаа. Зайлшгүй ирэх үхлийн хүйтэн бороонд чи өөрөө ч өртөх болно. Тэгээд гүн харанхуйд удахгүй шингэнэ. Энэ бүхэн чинийх. Эргээд хар даа. Чи өөрөөрөө АМЬДРАЛ гэж бичсэн байна. 

Том асуудал

Би тэгэхэд долоон настай, дөнгөж сургуульд ороод байв. Эр эм, бяцхан хүүхэд, том хүний алиных нь ч тухай нэг л ойлголттой явсан үе. Ээж маань голын цаанаас миний гуравдахь дүүг авчрахаар явчихсан байлаа. Манай эмээ, хөршийн эмээ хоёр нутгийн маань хамгийн эртний хүмүүс, бас хамгийн сайн найзууд болохоор ихэвчлэн нийлж даалуу тоглоно. Эмээгээсээ хөтлөөд хөршийнд болдог ээлжит даалуунд очих үеэр энэ явдал тохиолдсон юм.
Хөгшид даалуу тоглоход би ихэвчлэн хийх юмгүй уйддаг болохоор хөршийн жингэр, энэ хавар төрсөн хэдэн халтар гөлгөөр нь зугаацах юмуу усны тэргийг нь түрж тоглоно. Би хүүхэд нас, нялх балчир үеэ бараг санадаггүй. Цорын ганц мэддэг зүйл гэвэл харанхуй бас маш дулаахан, усархаг орчинд нүдээ анин зогсч байснаа тод санадаг. Хаашаа л хөдөлнө тэр бүхэнд хөлийн ул, гарын алга, мөр, гэдэс, духаараа яг ээжийнх шиг гэхдээ тоогоор маш олон хөхний толгойд хүрдэгсэн. Түүнийг амаараа үмхээд ханатлаа иднэ. Тэгээд унтана. Унтаж байхдаа нөгөө л усархаг харанхуй газраа эргэлдэн эргэлддэг байв. Бас огт зүүдлэхгүй. Заримдаа учир дүрсгүй уйлах, эсвэл инээх, бухимдсандаа чимээгүй дүнсийх, уурласандаа хөлөөрөө харанхуйн аль нэг булан руу өшиглөх зэргээр цаг нөгцөөнө.
      Ер нь би гэдэг хүн яагаад төрөх болсон, хаанаас ирсэнээ огт мэдэхгүй. Тэр тухай анхны төсөөлөл гэвэл зуны нэгэн нарлаг өдөр би гудамжаар байдгаараа амаа ангайчихсан, урт саарал өнгийн уяагаар нохойн гөлөг хөтлөөд, үеийнхээ хэдэн багачуултай хамт хашгиран гүйж явсан юм. Гүйж явснаа гэнэт дотор харанхуйлан зогтусаад сэтгэл хүчтэй өвдсөнөөс  болоод тонгойж байгаад уйлсан.
Тэр үед би өөрийгөө хэн гэдэг, яагаад ийм нэртэй болсон, аав ээж хоёр маань үнэхээр миний аав ээж хоёр мөн эсэх, одоо би чухам яг хаана байгаа, юу хийж яваа зэргээ нухацтай бодож эхэлсэн юм. Ингээд бүх зүйлийн учрыг олдгийн даваан дээр гөлөг маань намайг угзчин урагш авч давхиснаас болоод сүрхий бодож эхэлсэн зүйлээ бүгдийг нь  мартчихсан. Хожим ухаан сууж нас биед хүрсэн хойноо ч энэ тухай яг тэр үеийнх шиг нухацтай бодож байсангүй. За, одоо хамгийн гол зүйлийнхээ тухай өгүүлье. Хөршийнхөө усны тэргийг түрээд хашаан дотор тоос татуулан давхиж явлаа.
Давирхай ханхалсан түлээний өмнүүр хоёр дахин хурдлан давхисны эцэст тэнд ямар нэгэн зүйл хэвийн биш байгааг анзаарав. Тэгээд тэргээ орхиод тэр зүг гараа савчин алхлаа. Хураалттай түлээн дээр цэцэгтэй даашинзны хормой салхинд үл мэдэг чичигнэн хөдөлж өмнө нь миний огт хараагүй хөөрхөн гутлын хоншоор нарны туяанд гялалзан байлаа. “Би охидод дургүй. Бас нэг тэнэг охин биз…” Ингэж бодоод дээш өгсүүлэн харахад шингэн шаргал үсээ хоёр тийш нь самнаж боосон, нүүрэндээ ов тов сэвхтэй, туранхайвтар охин үл ялиг ярвайн зогсож байв. Бид тэр үед хоорондоо юу ч ярьсангүй. Дараа нь хэд хэдэн удаа тааралдсан ч юм яриагүй.
…Ээж голын цаанаас манай шинэ дүүг авчирлаа. Эмээгийн хэлснээр дүүг эрж олохын тулд маш хүнд бэрх зүйлийг даван туулдаг болохоор ээж их л ядрангуй харагдав. Харин аавын царай улаа бутран, байн байн инээд алдана. / Архи уусан биз. Шинэ дүү ирэх бүрт аав архи уудаг юм./ Энэ явдлаас хойш хэд хоногийн дараа хөршийн эмээ ач охиноо дагуулаад манай шинэ хүнийг харахаар ирлээ. Тэр болтол миний амьдрал хэвийн үргэлжилж байв. Үдээстэй цагаан гутал, хагас ханцуй, хос халаастай ганган цамц өмсч,үсээ шуусан нөгөө их зант охин гэрт маань ороод ирэв. Өнөөх охин дүүг маань ёстой амаа ангайтал харж байгаад гараа ч хүргэж чадалгүй гайхсан чигээрээ эмээдээ хөтлүүлээд харьсан юм. Харин намайг бол огт анзаараагүй. Тэгэхэд л би анх удаа өөрийгөө яагаад ийм эв хавгүй хэлбэр дүрстэй, яагаад үргэлж дэвхэрч цовхорч явдаг тухайгаа эргэцүүлэн бодоход хүрсэн.
-“Охид бол өөдгүй, өрөвдөлтэй амьтад. Тэд үргэлж ямар нэгэн зүйлээс айж явдаг. Бас хэрүүлч, чалчаа, уйланхай, дээр нь тэвэг, чавхаар огт тоглодоггүй ”. Ер нь охидын тухай миний ойлголт энэ хүрээд дуусч байгаа юм.
Хөөрхөн охин байдаг л даа. Гэхдээ тэд нэг л аюултай, эрт орой хэзээ нэгэн цагт надад гай болох юм шиг санагдаад тэдэнтэй огт дуугардаггүй, тэр нь ч зөв байлаа. Хөрш айлын охин эмээтэйгээ хөтлөлцөн манайд ирсэн тэр өдрөөс хойш бүх зүйл орвонгоороо эргэв. Учир нь би сав л хийвэл ямар нэгэн шалтгаан эрж олоод хөршийнд хэдийнэ оччихсон нүднийхээ баруун, зүүн, дээд, доод булангаар охиныг өөрийн эрхгүй хараад байдаг болчихов. Бүр нэг удаа түүний хажуугаар зөрж өнгөрөхдөө тохойд нь санамсаргүй хүрчихээд золтой л муужирч унасангүй. Түүнээс хойш би нэг л айсан, эсвэл юунд ч юм яарсан, том хүний үгийг хэд хэд хэлүүлж байж ойлгодог болчихсон байв. Энэ өөрчлөлт намайг зовоож эхэллээ. Удалгүй миний хамгийн том зовлон хөршийн охин болж хувирлаа. Ердийн үед би үдэш эмээ өвөөтэйгээ орондоо орж хэдийнэ унтчихсан байдаг бол тэгэхэд хөнжил дотроо нүдээ чаг чаг хийлгэн сэрүүн хэвтэж, чухам юу болоод байгааг бяцхан тархиндаа хичнээн тунгаавч учрыг нь ухаж ололгүй бухимдан, амандаа ямар нэгэн зүйл бувтнан хэвтэх болов. Ингээд хэдэн өдөр цурам хийлгүй бодсоны эцэст чухам яг яах ёстойгоо ойлгов. “Ерөөсөө охиныг маргааш зодчихьё”.
       Би өөрт тохиолдсон хүнд бэрх олон асуудлыг нударгаар шийдэж байсан, тэр нь хамгийн зөв, хамгийн шударга, хамгийн том шийдвэр байдаг байлаа. Дахиад л нэг өглөө ирлээ. Өглөө гэдэг нь бараг бага үдийг хэлж байгаа юм. Хувцсаа хам хум өмсөөд эмээгийнхээ бэлдсэн өглөөний цайг ч уулгүй “асуудлаа шийдэхээр” хөршийнх рүү яаран гүйлээ. Уухилан хашаа давж байхдаа өмдөө урчихав. Гэхдээ нэг их харамссангүй. Хөршийн хураалттай түлээн дээр цомцойн суугаад охиныг гарч ирэхийг хүлээлээ. Хүлээгээд л байв. Охин гэрээсээ гарч ирэхгүй л байлаа. Дуниартсан халуун наранд толгой халж, нүдний өмнүүр хөршийн маань будаг нь халцарсан саарал байшин, олон жилийн өмнө цагаан байсан, одоо бол түлэнхий бор өнгөтэй болчихсон модон хүрээтэй саарал цонх холдож, ойртож үзэгдэнэ. Цонхны цаанаас эмээгийнх нь хавар тарьсан, боловсорч хараахан гүйцээгүй наранцэцэгтэй төстэй өнөөх охины бөндгөр шаргал толгой үе үе цухалзана. Учиргүй нойр хүрч, уртаар санаа алдав. Тэгснээ тэдний хашаан доторхи зэрлэг ургамлын эхүүн үнэр, царцаахайн дуу аажмаар алсран холдож, миний тархи, зүрхэнд гэнэт уудам хөх тэнгэр цэлийхэд би хаанаас гараад ирсэн нь үл мэдэгдэх олон гоё эрвээхэйтэй хөөцөлдөн хаашаа ч юм алга болов...
…Энэ хөөцөлдөөн хэр удаан үргэлжилснийг бүү мэд. Мэдэж байгаа ганц зүйл гэвэл би хураалттай түлээн дээрээс тоос татуулан газар шурган унаад, юу болоод байгаагаа  анзаарах сөхөөгүй, айсан гайхсан чигээрээ нүдээ хагас нээсэн юм. Хөршийн охины хөлд тийнхүү шившигтэйгээр тоос шороотой хутгалдан унаснаа тэгэхэд гэнэт ухаарсан. Хөмхийгөө зуун босоод өмдөө гөвж байхдаа халтайсан хоёр гутал маань ямар ой гутам харагдсаныг мартдаггүй юм. Намайг хараад доогтой инээж зогсох охиныг харин яаж ч чадсангүй. Тэр аль хэдийнэ миний дэргэд ирээд халуун наранд зүүрмэглэн тонголзох намайг шоолон инээж байсан байх нь. Ингэж бодохоор одоо ч цээжинд ямар нэгэн ичгүүр, харуусал зэрэг төрдөг юм.
Хий дэмий  бухимдсан би тэдний хашааны хаалгыг зүглэн алхсан ч баримжаа алдаж, тугалын хашаа руу нь ороод бантсандаа хэдэн давхар хашаа даваад тэр чигээрээ цааш алхлаа. Алхсан ч гэж дээ мөлхсөн гэвэл үнэнд арай илүү дөхөх байх. Хэр удаан алхсаныг бүү мэд…
Ингээд л бүх зүйл талаар өнгөрлөө. Би охиныг яаж ч чадсангүй. Асуудал шийдэгдсэнгүй. Тэр өдрийн явдал тэр үедээ ч, хожим ч мартагдахааргүй гүн ул мөр үлдээхийг зөн совингоороо мэдэрч байв. Өмдөө татаад цааш гүйж байхдаа өөрийгөө уйлж байгааг мэдээд тун их гайхсан. Би өвөөгөө нас барах хүртэл амьдралдаа хэдхэн удаа уйлсаны сүүлчийнх нь энэ байв. Бүр цурхиран уйлж байлаа. Өөрөөсөө хэд дахин том биетэй ангийнхаа хүүд зодуулахдаа зүүн нүднээсээ нэг дусал, ээжийнхээ авч өгсөн хөх судалтай усан цэргийн цамцыг жимсэнд явж байгаад ойд гээхдээ баруун нүднээсээ гурван дусал нулимс унагасныг эс тооцвол шүү дээ. Би тэгэхэд яагаад тэгж уйлсан юм бол. Ичгүүртэй байдалд орсондоо юу эсвэл, ерөөсөө миний огт мэдэхгүй зүйл надад зовлон тарьж байсан, түүнийг би чухам яах ёстойгоо шийдэж чадахгүй байснаас уу.
Намар болж хөршийн охин аав ээж рүүгээ явсан. Тэр нь ч дээр байсан юм. Хэрэв тэгээгүй бол би яаж ч мэдэхээр байв. Одоог хүртэл тэр үед миний сэтгэлд чухам юу болоод өнгөрснийг хэлж мэддэггүй. Арай ч долоон насанд дурлал ирнэ гэж баймааргүй юм.

Хоёр сэтгэл

Нэг тогоо, нэг гал, нэг ор. Дундын хүүхэд. Тэнд хоёр хүсэл. Өглөө нь хоол цай, гал хөс, Өдөр нь ажил төрөл, ах дүүс. Үдэш нь хоол, цай, ор хөнжил. Улиг болсон эр, эмийн явдал.
Мэддэг царай, мэддэг бие, дассан бас залхсан дуу хоолой. Хоёр сэтгэл, хоёр харц. Хосолж үл чадна. Унд хоолны ширээнээс эхэлж, унд хоолны ширээгээр төгсөх тэдний уртын урт амьдрал. Наргүй өдрүү.
Хананд өлгөсөн хуримын зураг. Халцарч гандсан хуучны цомог. Аль хорин жилийн тэртээ гээгдсэн дурлал. Мэддэг царай, мэддэг бие. Дассан бас залхсан дуу хоолой. Тийм л амьдрал. Ийм л тавилан.

Нүдээ тас аниад


Нүдээ аниад намайг олж хараарай, би царайлаг залуу
Нүцгэн биеэрээ амтлаад нэг үзээрэй, би янаг халуун
Чихээ таглаад дуулахыг минь сайн чагнаарай, би сайхан хоолойтой
Чин сэтгэлээсээ ярихыг минь нэг сонсоорой, би чиний залуу

Нүдээ аньчихаад байхад чинь би харагдаад байвал
Нүцгэн биеэс чинь би л амтагдаад байвал
Чихээ тагласан ч гэсэн дуу минь сонсогдоод байвал
Чин сэтгэлээсээ итгэж болно, би чиний залуу

Дурламтгай нүд

Дурламтгай нүдээ аниад хэнийг ч дахиж харахгүй
Дур хүслээ янгинатал түгжээд хэнд ч дахиж нээхгүй
Хэн нэгний араас ширтээд ганцаар үлдэхгүйн тулд
Хээнцэр цэцэг шиг охидоос дурлал ахиж гуйхгүй

Охидод ахиж хэзээ ч утасныхаа дугаарыг өгөхгүй
Одоо л залгаасай гэж сэтгэл гэгэлзэн хүлээхгүй
Дулаахан биеийг чинь тэвэрч урууланд чинь ахиж шунахгүй
Дурламтгай нүдээ анилаа, хэнийг ч ахиж харахгүй

Хvмvvст таалагдах хэрэгтэй юу? Тэгэх албатай гэж vv?”. Ийм бодолтой явдаг тул надад найз нєхєд гээд байх юм vгvй. Эхэндээ хэнээс ч хамаарахгvй, хэнтэй ч орооцолдохгvй амар л байлаа. Яваад л байлаа. Амьдраад л байлаа.
Нэг мэдсэн чинь биш ээ. Бvх зvйл нэг л биш. “Хэнэггvй, их зантай, хvйтэн, тэнэг, хєлдvv” юу юу гэнэ вэ? Ёстой бурж єгдєг сурагтай, тэд. Ингээд бодлоо. “Хvмvvст таалагдахыг хичээж эхлэх хэрэгтэй юм байна даа” гэж. Таалагдах тухай хичээлт мэрийлт. Угаасаа сураагvй юм гэдэг бусдыг залхааж орхидог юм билээ. Уг нь чамгvй зvтгэсэн шvv. Нэг сонссон чинь “Балай, утгагvй, залхмаар, хэлбэрдэгч, эв дvйгvй, итгэл vнэшилгvй” гэсэн тодорхойлолтыг зvvчихэж. Зарим нэг нь уйдахаараа миний утгагvй яриаг сонсож, инээд доог хийх гэж урьж залдаг байсан гэнэ. 
“Vгvй ер, гайгvй байлгvй. Ер нь тэд надад ямар хамаатай юм бэ. Би єєрийнхєєрєє болоод л байсан”. Ингэж бодоод дахиад л єєрийнхєє бусдаас хамаардаггvй амьдралдаа буцаж ирлээ. Єглєє эртийн сэрvvнд толгой нvцгэн зугаалж, шар ороолт, шар малгай, шар оймсыг хар шубан дээр ємсєєд хэний ч ойлгодоггvй гаж араншингаараа єєрийгєє хэсэг зугаацуулав. Нэг дуулсан чинь “Ёстой балай хvvхэн, тэр одоо юу вэ? Шар оймс байхдаа яахав дээ” гэлцэн доог тохуу хийж, бvр ам дамжуулан муулцгааж, vдийн зоогон дээр муугvй десерт болон хачирлагддаг сурагтай. 
Дахиад л зогслоо. Тэгсгээд яваад байж болох ч энэ бvхэн ажил амьдрал, хувийн харьцаа, амжилт дэвшил гээд олон зvйлд саад тотгор болох шинжтэй. Шар ороолт, малгай, гутал, оймсоо гал руу хийчихэв. Тэгээд хvмvvсийн ойлгомжгvй ертєнцєд дахиад л явж орчихлоо. Тэнэглэхээс эмээж эхлээд нэлээд сонслоо. Юу ч ярьсан сонсоод л байлаа. Уйлсан ч сонсоод, инээсэн ч сонсоод, муулсан ч, магтсан ч сонсоод л байлаа. Сvvлдээ зарим нь хэлж байна шvv. “Ухаантай, тэвчээртэй, ярилцахад сонирхолтой, цаанаа л нэг ер бусын тайван, тvшигтэй, гэм нь хэтэрхий даруу”. Vгvй ээ, болоо ш дээ. Би ємнєхєєсєє шат ахисан л байна. Ийм бодлоор нэлээд явав. Болоод л байлаа. Хvмvvс ч овоо ойртов. Єєрийн гэсэн дэмий донгосогчидтой ч боллоо. 
Гэтэл би дахиад л тэдний дунд ганцаардаж эхэлдэг юм байна. Хvмvvс яриад л би сонсоод л… ”Хаашаа юм бэ, би одоо дуу хураагч, амныхаа хийг гаргадаг, агаар юм уу?”. 
-Би ч бас яримаар байна шvv дээ. Хvмvvст єєрийгєє хэн болохыг хэлмээр байна. 
Тэгээд би бага багаар ярианд оролцох болов. Тэд тийм ч таатай хvлээж авсангvй. “Энэ чинь одоо юу гээд байна аа” гэсэн гайхсан харцнууд миний амыг дагуулан мэлэрнэ. Миний хэлээд, яриад байгааг ойлгож байгаа шинж ч алга. Бараг л надаас “Чамд бас зовлон жаргал байдаг юм уу” гэж асуух нь халаг. 
Бодоод байсан чинь надад нэг хvсэл байж шvv. Гэхдээ єєрєє ч тэрнийгээ олж харахааргvй маш нууц газар байж. Арай гэж тэрнийгээ олсон боловч “Хэрхэн, яаж?” гэсэн асуулт гараад ирлээ. Асуултыг асуултаар хариулав. “Чи vнэнээ ярьдаг бил vv?”. Энэ асуултыг єєрєєсєє асуучихаад бодсон чинь “Тийм” гэсэн хариулт дуулдаж байна, хаа нэгтэйгээс. “Тэгвэл хvмvvс vнэнд дуртай бил vv?”. Vvний хариултыг харин “тойрон хvрээлэгчдээсээ” олох гэж нэлээд цагийг барлаа. Эхлээд чин vнэн тvvхийг ярив. Сонирхол нь нэлээд буурч байна аа, тэдний. Дараахан нь жаахан хvч оруулсан худлаа баахан тvvх ярилаа. Анзаарч байна шvv. “Тийм vv” гэж ирээд л нvд нь том болцгоон амаа ангайлдана. /хэ хэ хэ/ Хєєрхийс, гэж. 
За, ингээд залж эхэллээ дээ. Ёстой санаандаа орсныг жинхэнэ юм шиг л залж гарлаа. Би гэдэг амьтан хойморт залагдаж, эгэл жирийн гэхэд дэндvv эгэл биш амьдарсныхаа тєлєє /худлаа ярьж чадсаныхаа тєлєє гэх vv дээ/ жинхэнэ сонирхол татсан хvн болж хувирлаа. Гар барих гэж, мэндлэх гэж, надтай найз байх гэж єрсєлдєн дайтах болов, нєгєєдvvл чинь. Зарим нэг нь гар даллан гvйж ирээд, хvзvvдэн авч шовхийтэл vнсэх нь энvvхэнд. 
“Хєєрхийд туслахсан, нэг сайхан ярилцахсан, хамт байхад салмааргvй гээч…” 
Зорьсондоо хvрчээ. Болж. “Олонтойгоо явах чинь дажгvй ч юм уу?”. Амьдралаас их зvйл сурчээ. Сайхан худлаа ярих ч сайхан шvv. Гэтэл…гэтэл…гэтэл… Яасан гээч? Єєрийнхєє жинхэнэ амьдралыг мартчихаж. Бvр таг мартаж орхижээ. Санах гэж хичнээн ч хичээвч зарим нэгийг нь мундаг хvн болох гэж уйлж байгаад ярьдаг байсан зохиомол амьдралтайгаа хольж хутгаад болдоггvй ээ. Хэтэрхий худлаа ярьснаасаа болоод хvмvvсийн чин сэтгэлд чамгvй том байр эзэлсэн ч харин єєрєє єєрийнхєє дотор байсангvй. Бvvр сvvлд бодсон чинь єєрєєсєє єєрийгєє хайх чинь л хамгийн нэвтэршгvй бvс байсан юм билээ. 

Одод тэнгэртээ л гялалзаж , гол ус эрэгтээ багтдаг , навчис мөчиртөө сэрчигнэдэг шиг хүмүүс хувь заяаныхаа зургаар л явах ёстой.

Гэр бүл гэдэг нь чамд үргэлж үнэнч байдаг хүмүүсийн нэгдэл юм.

Ямар ч бодох санах зүйл, ёс зүйгүйгээр зугаа цэнгэлд автсан хүмүүсийн амьдралд үнэ цэнэ гэх юм ер байдаггүй.

Хүүхэдтэй зөөлөн харьц
Шийтгэл тэднийг харгис хатуу болгодог.
0-5 настайд хаантай харьцаж байгаа мэт
5-12 настайд боолтой харьцаж байгаа мэт
12-15 настайд сүүдэр мэт дагуул
15-18 настайд найз нөхөдтэй мэт харьц.

Хэдийгээр сайхан ахуй, сайхан аж төрөл байлаа ч оюун санааны, бие сэтгэлийн сэрэл авахгүй амьдрал гэдэг хэцүү л дээ.

Анхны гэсэн үг өөрөө их зөөлөн нялхамсаг , анхны гэсэн утгаа агуулсан юм бүхэн хүнд хамгийн гэгээн энхрийллийг бэлэглэдэг.

Хорвоо бүх талаараа ав адилхан хоёр хүнийг хэзээ ч төрүүлдэггүй юм.

Хүн өөрийгөө бодож шинжилж явах хэрэгтэй
Сэтгэл оюун хоёр тус тусдаа байдаг
Сэтгэлдээ дийлэгдвэл ялагдана
Оюундаа дийлэгдвэл ялна.

Зорилгогүй хүн зорилготой хүний шавхрууг л иддэг.

Өөрийнхөө нэр хүндийг гутаахгүйн тулд зарим доромжлолыг чимээгүйхэн залгичих нь дээр.

Өөрийн үзэл бодол , байр суурь хамгаас үнэтэй өөрийн үзэл бодолгүй хүн аливаад автахдаа амархан , харамсах юм ихтэй амьдардаг.

Олон жилийн бурууг хүн ганцхан хурмын зуур ч гэнэт ойлгож болдог.

Хайр гэгч алив хүний наслах биед нэг л удаа эдлэгдэх учиртай.

Эхийн хайрыг тэнгэр гэвэл
Энэ орчлон алгын чинээ
Элгэн уургий нь хур гэвэл
Энгүй далай дуслын чинээ

Үгийг онож хэлэх нь ямар ч бууны сумнаас хүчтэй.

Ам алдагдал дагуулдаг
Чих ашиг авчирдаг

Хүнийг өөтэй талаас нь дандаа битгий харж бай

Тодорхой хэмжээгээр нууцлаг зүйл үлдээх бий болгох нь хэрэгтэй юм.

Өөрийгөө хүндлэх, бусдыг хүндлэх , өөрийнхөө бүх үйлдэлд эзэн болох гэсэн 3-н зарчмыг мөрд.

Жижиг маргаанаас болж том нөхөрлөлөө бүү сүйтгэ.

Чимээгүй байна гэдэг нь заримдаа хамгийн сайн хариулт гэдгийг сана.

Аз жаргалыг ямар хүн амсах вэ гэвэл би аз жаргалтай байна гэж бодсон хүн л амсана. Аз жаргал гэдэг нь угаасаа л хүний сэтгэл санааны мэдрэмж юм . Би л сайхан байна гэж бодвол энэ нь миний аз жаргал.

За ингээд та бүхэндээ алхам тутамдаа ухаалаг байж , зөв сонголт хийж , амьдралынхаа завь онгоцыг зөв залж ухаарал дүүрэн жаргаарай гэж хүсмүй.

Зөрчилгүй амьдрал бол давсгүй хоолтой адил. Зөрчлийн эсрэг үйлдэл нь эвлэрэл юм . ” Эвлэвэл бүтнэ эрвэл олно” гэсэн сайхан үг зохицлыг ямагт санаж явууштай.

“Тоонот гэрт толгой холбож, тостой шөлөнд хушуу дүрж” үр хүүхдийнхээ зулайг үнэрлэсэн бол сэтгэлийн тэнхээтэй байж бие биенээ үгүйсгэж мунхаглалгүй ,дасан зохицож амьдрах нь юунаас ч чухал юм .

Төрсөн өдрийн төөрөг , гарсан өдрийн гариг мэднэ гэдэг хувь заяаны голч шугам болох төөрөг тавилангаас гадна чамд тохойлдох санамсаргүй болоод зайлшгүй хормуудыг мэдэрч хамгийн шийдвэртэй зөв алхмуудыг хийж байгаарай.

Хүнийг сайн магт . Магтаал нь хүнд итгэл өгч, өөрийгөө ариусгаж гэгээрүүлэхэд тусалдаг юм . ер нь хүний сайн талыг харж , сайханд баясаж чаддаг хүн өөрөө сайн явдаг юм .

Хэлэх хэлэхгүй үгийг хүнд хамаагүй битгий хэлж бай . Бодлоо хурааж, үгээ цэгнэж яваарай.

Нэг голын усанд хүн дахин ордоггүйтэй адил өнгөрсөн үеэ олон удаа бүү нурш .

Олон үеййн турш эрэгтэй эмэгтэй хүмүүсийн хэн нэгнээс цэрвэсэн нууцалсан сэтгэлийн дотно харьцааг “ нууц амраг “ гэдэг.
Нүгэл нүглээс айсангүй
Нүдний чинь хөөрхөнд арга ч үгүй даслаа
Аюул аюулаас айсангүй
Арга ч үгүй автлаа даа
гэсэн гүн ухааны олон сайхан үгс, яруу найраг нууц амрагуудыг өрөвдөж хайрласан , бие биенээ эзэмдсэн ч эдэлж чадаагүй сэтгэлийн харуусалд нь уярч хайлсан байдаг.

Хүний ул шагайсан хүмүүсийн ажил үйлс нь ерөөсөө бүтдэггүй юм . “ Сайн санааны үзүүрт сүү “ гэж зүгээр нэг хэлээгүй ээ!

Эхийн хайр үрийнхээ төлөө мөнхөрдөг юм.

Хүн амьдралынхаа турш зөндөө их юмнаас уйдаж залхдаг ч эхийн хайр , байгаль дэлхийн сайхнаас уйдаж чадна гэж үү.
Чухамхүү аугаа ихийг байгаль үнэ өртөггүй бүтээдэг аж.

Сэтгэл санааны тэвчээр муутай, ертөнцийг таних үзэл бодол төлөвшөөгүй хүмүүс өөрт оногдсон үйлийн үрээ давах чадвар мөхөсдөж , түүнийгээ өөрчлөх хүсэл зоригоосоо няцаж гүнзгий гутралд ордог юм.

Өөдрөг үзэл хүнийг ямагт ариун сайхан хязгааргүй орон зай өөд хөтөлж аз жаргалыг эдлүүлдэг. Монголчууд зовхи нь өөдөө хүн дээ Үйлс нь бүтнээ гэж хэлдэг. Үнэхээр юмыг гэрэл гэгээтэйгээр төсөөлж зовхи дээшээ явах сайхаан.

Зовлон бол харьцангуй . Хүний амьдралыг хамгийн их самууруулдаг зовлон бол хайр сэтгэл, удаах нь үхэл хагацал байдаг.

Бурхан Буддагийн номлолд үйл лай хийгээд ерөөл тавиланг биднээс үл шалтгаалан од эрхэсийн нөлөөллийн хүчин дор шийдэгддэг гэж номлодог. Үүнийг би зарим 1 талаар зөвшөөрнө . Үнэхээр хувь заяа цааанаасаа зурагдсан мэт.

Хамгийн гол нь хүн өөрөө итгэлтэй зориг төгөлдөр байх явдал юм .Хүний сул тал бол маш амархан сэтгэл алдарч , өчүүхэн зүйлд ч гуньж гутардаг. Амьд явах , амьдрах гэдэг л хамгийн чухал аз заяа .Бусад нь юу ч биш, цаг хугацааны л юм гэдгийг ухаардаггүй . Өөдрөг санааны эсрэг үйлдэл бол гутранги сэтгэл юм л даа .

Амьдрал дэндүү их тэвчээр ухаарал шаардсан төвөгтэй юм аааааа хө.

За ингээд та бүхэндээ алхам тутамдаа ухаалаг байж , зөв сонголт хийж , амьдралынхаа завь онгоцыг зөв залж ухаарал дүүрэн жаргаарай гэж хүсмүй.

яагаад би гэнэт хайрын тухай
ягаахан уруулын тухай
янагхан бvсгvйн тухай
яг тэр учралын тухай бодном
Би дуралчихав уу?
Бие сэтгэл минь эзгvйрчих чинь!
Зvгээр л нэг шохоорхол уу?
Зєрєєд л єнгєрдєг учрал уу?
Yгvй би тэгэхийг хvсэхгvй байна
Yнэндээ би тvvнийг хvсээд байна
Yхэл минь байлаа ч тvvнийг сонгохоос буцахгvйсэн
Yнэн сэтгэлийн тvvх vvрд мєнхрєг
Тиймээ би дуралчихаж
Титмээ хайрын ломбарданд тавиад
Буйдхан, дарсны газарт очиж
Булангийн ширээ тохойлдон сархад ууя
Хайраасаа бусдыг нь сэтгэлээсээ гээж
Хором ч гэлээ би тvvнийгээ ганцхан удаа дурсая
Бvх юм сайхан болно гэж тайвшраад тас vсэрье
Бvvвэй бvvвэй нойрондоо хайрттайгаа жаргаг
Єглєє босоод би
Єєрийгєє лав олохгvй
Ємчилж болдоггvй хайрын тєлєєсєнд
Єнгєрсєн шєнийн зvvдэнд vлдсэн байж таараа
Тvvнтэйгээ vvрд хамт.

Жаахан охинд
Зvрх зvрхээ дэрлэн
Зєндєє олон хоносонсон
Зvvд зvvдээ манан
Зvv утас шиг амьдралыг нэхсэнсэн
Хайрын тухай яриагvй атал
Хагацлын нулимс унагаагvй байтал
Халуухан янаг чи минь одлоо
Ханьсахын заяа чи минь дутлаа
Одоо би чамайг мартчихаж
Огт дvрийг чинь гээчихэж
Орчлонд мєнхийн хавар ирчихэж:
Орондоо ганцаар хєрвєєж би дасчихаж
Тэр цаг од шиг харваж
Тэвэр дvvрэн цэцэгс хєлийн дороос чинь дэлгэрч байна
Тэр мєч оч шиг vсэрч
Тэнгэрлэг хайрын илч зvрхний гvнд тєєнєж байна
Баяртай жаалхан охин минь
Би чамд эрх чєлєєг бэлэглэсэн шиг
Бvv надаас одоо хайр нэх ээ
Бvрэнхий vдэш єнгєрч єглєє боллоо.

Бодит, бодит бус
Охидын тухай би шvлэг бичлээ
Олон олон шvлэг бичлээ
Орой vдэшгvй шvлэг бичлээ
Ориглох их хvслээ дарж ядан би бичлээ
Мєрєєдєл хvсэл минь vг болон урсаж
Миний ємнє бодит байдал болон ургаж байна
Намайг тэд vнсэж таалж
Наалинхай аашаар дурлалын vг шивнэж байна
Хорвоо дээр надаас єєр жаргалтай хvн vгvй мэт
Хєєр баярын мананд би бvжин цэнгэж байна
Yхтлээ ганцхан чамайг л.... гэж худлаа ярьж байна
Yгvй... гэж бас тунин гомдоож байна
Энэ бvхэнд эцэс тєгсгєл vгvй мэт
Энгvй их ... дараалал vргэлжилж байна
Тэндээс би ганцхан чамайг л хайж
Тэврэлтээс тэврэлтрvv тэмvvлж байна
Дурлал хайр, дуу хуур, зугаа цэнгэлд
Дуусашгvй, уусашгvй ганцхан чамайг хайна...
Гэнэт утас дуугарч онгод vргээнэ
Гэгэлзсэн шvлэгч цаас vзгээ орхино
Байна уу? Хэн бэ? ...
Байз хаана гэнээ, за би одоо гарлаа...
Ингээд л би бодит амьдралаас
Ирэх нэгэн гэгээн учралыг хайн одно
Тэнд хурц гэрэл, намуухан аяз, хєєрхєн охид
Тэнэг яриа, гашуун дарс бvгд бий...

Дурсамж мєрєєдєл дvvрэн нэргvй шvлгvvд
Улаанбаатарын гудамжаар алхахуй
Утга хєглєн бодол нэрнэм
Угт нэгэн булгаас ундрах аялгуу хєврєх нь
Урсгалаас давалгаа тасравч vл хагацах заяа хэмээх
Эх лугаа бие биендээ хэлхэлдсэн бадгууд
Эрэгцvvлэл уянга бvхий орж гарах таталбарууд

Єдєр бvр
Єдєр бvр
Би єєрчлєгдєнє
Чи єєрчлєгдєнє
Бид єєрчлєгдєнє
Бvх юм єєр болно
Єдєр бvр
Би чамд шинээр дурлаж
Чи надад шинээр дурлаж
Бид шинээр хайрлалцаж
Бvх юм шинээр эхэлнэ
Нарны єнгє чиний даашинз
Намрын салхи насны намба
Бvгд л єдєр бvр єєр єєр
Бурхан минь! Хайр минь л хуучин хэвээрээ...

Хайраар бие биенээ сvлж
Харцаа бие биендээ шингээж
Халуун дурлалын балыг амталж
Хамаг бvхнээ хамтдаа хуваалцаж, элээж
Харгуй замаар хар хурдаараа, аажуухан
Хагацатлаа хорвоогийн єргєс тvvх vv?
Хаа ч юм яваа чи минь...

Умдаассан нар тачаадан ширтэх нь
Уйлж хоносон цэцгийн нулимсанд
Шараа тайлж хєлчvvрхэх гэж
Шаналалын хєнжлийг алгуурхан сормуусаараа сєхєх лугаа

Жvнзтэй дарсанд тольдон эрчлээс зангидан суухуй
Жаргалын минь хvлэг бусгаад тоос нь vгvй оджээ
Зvvд мэлмэрч хєнжил хєлстэй уйтай сэрхэд
Зvгээр дээ гэж залуу нас минь аргадна

Ээжээсээ би эмээнэ
Энэ минийх
Ээжээ би хайрлана
Энэ таных

Яргуйн дэлбээ цомирлог дэлгэхэд бидэн танилцсан
Ямба ногоон талд болзсоор дотноссон
Ялгуун навчис хєглєрсєн гудамжаар бидэн хоёр тийш салсан
Ялдам цасан чихруулсаар бидэн хос мєртэй зєрлєє...
Хэвэв бидний учрал
Хойчоо урдчилан хардагсан бол
Хэзээ ч ийм гэгээн бас амттай дурлал
Хэн хэнд маань vлдэхгvй байсан даа

Амьдралын хуудсууд он цагийн салхинд эргэсээр
Ард минь юу ч бичээгvй шинэхэнээрээ хуудсууд шарлан хийссээр
Амьдрал орчлонгийн ээдрээг тайлж чадахгvйн учигт
Аглаг сэтгэлийнхээ гvн рvv шургалж би гансарна

Эрээнтэй бараантай хорвоогийн єнгєнд би дурлаад
Ээдрээт хувь заяаны зовлонг би яалтайв
Эзэнгvй єнчин хайраар зvрх сэтгэл минь юугаа хийх вэ
Эргэж ч харалгvй орхиод одсон он цагийг дурснам

Намайг мартсан чамайг хааяа би єєрийн эрхгvй санадаг
Надруу эргэж ирэхгvй одсон чамайг би єєрийн мэдэлгvй дурсдаг
Гомдол гунигаар дvvрэн зvрх минь vргэлж чамайг хайрлах зайтай байдаг
Ганцхан жаргалыг хагас заяасан хувь заяандаа гэхдээ би єргvй...

Зvрхэндээ тээсэн хайрын эзэн
Зvvдэндээ амталсан жаргалын дээд
Vнэхээрийн vзэсгэлэнт бvсгvй таныг
Vлгэр шиг сайхнаар мєрєєдєж явья даа

Учралаа гэж
Уургалаж болдоггvй шохоорхолоо гэж
Уйтгар гунигийг салхи шиг л vргээж
Удахгvй бороо шиг асгах юм даа

Диско бааранд
Дэнгийн эрвээхий шиг охид шаван бvжих нь
Дэндvv хуурамч орчлонгийн диваажин хаана байна...
...Дэлэн шувтарч суусан ичимхий Монгол бvсгvй чи мєн vv

Нvд ирмэх зуурт л би шал єєр хvн болно
Нєгєє танил ертєнц зvvдэнд л сvvмэлзэнэ
Шив шинэхэн айдсын давалгаа ар араасаа нємєрч
Ширхэг vсийг минь ч vлдээлгvй ялалтын тугаа томно
Цав цагаанаар

Мєнхийн аз жаргал хэзээ хаана байсныг
Магад маргааш л ганцхан мэднэ
Намар vдийн ялаа нарыг vл тоомсорлох нь
Нээрээ, жаргалын vнэ цэнэ зєвхєн мэдэхгvйд л байна гэх шиг

Аяа таны сайхан бие галбирыг
Аргадан энхрийлж таалмаар байвч
Анзаарангvй харц, алганы амтнаас тань айгаад зvрхэлсэнгvй
Ариухан итгэл сайхан сэтгэлд тань аргамжуулад чадсангvй

Нvдээ анин унтахаар хэвтэхэд
Нєгєє сайхан бодлууд
Сэтгэлд сарнайн vр суулгаж- єргєс гижигдэнэ
Нойр хулжин хэзээ ч амтлаагvй тэр жаргалд мансуурч- зvvдэнд умбана
Нууцхан сэтгэлдээ айлын бvсгvйн аальхан хайранд шатсаар сэрнэ
Нvдээ нээхэд нєгєє л уйтгартай ч сонирхолтой єглєє тосно
Намтар минь биш ч зvvд минь болоод та єчигдєрт vлджээ
Нэг газар єрєєлийн євєрт та одоо сэрж байгаа...

Тансаг vнэр сєнхийж шанхны vс хийсгэлээ
Тас хар єнгє цааш гунхах нь бурхны таалал гэлтэй
Толгой гудайн араас нь дvр ургуулан алхахуй
Танил vнэр чинь уруул илбэхvйяа би цочлоо
Тээр цааш булан эргэж vзэгдлээ, юусан билээ
Тиймээ чи сайхан vнэр шигээ салхинд замхраад vгvй болсон ч
Тэр vдэш надад алчуураа дурсгаад явсанаа мэдээгvй
Танихгvй бvсгvй

Сэтгэлд нэг л хєндvvр санаа алдахад
Цагаан хяруу туучин дурсамж айсуй
Саруулхан биш ч гэгээ тодорсоор vvр хаяарна
Цайдам талд Єнгєє бид хоёр эрвээхий хєєн наадна...

Аниргvйн гvнд зvvдтэйгээ болжмор нисэхэд
Агт vргэн гєлмєє дэрвvvлэн одсонсон
Айгаагvй ээ би тэгэхэд єєрийгєє голж ичсэн
Аргагvй дээ тэгэхэд тэдний нохой боргож байсан

Улаан туг шиг намирсан ихэмсэгхэн охин урдаас айсуй
Учрал бардамдал хоёр барьц алдаж би цээж єргєн зєрлєє
Ялгуусан тулааны талбарт бидний харц илд шиг харшиж
Би зовхи буулгасангvй...
Ялсан баатар шиг бардамхан би эргэж харлаа
Тэр жишимгvй цааш алхана...
Ялагдал ийм ялдамхан байдаг юм уу

Бороо чи ээжийг минь бvv норгоорой
Бvхнээс илvv vрээ гэсэн сэтгэл нь гэгэлзvv
Бор толгодынхоо шvvдэр тоссон цэцэг шиг жиндvv байгаа
Би удахгvй нар нь болж ээждээ очно
Тэгэхэд баярын нулимстай хамт...

Толь хэрэв огт vгvйсэн бол
Тэр хэзээд єєрийгєє тоохгvй
Тэгээд надад дурлах байсан даа

Хvн єєрєєрєє бахархдаг
Хvй нэгдлийн vе сэтгэлд дулаахан
Хувцасаа ураад гал тvлмээр...

Голын уснаа зогсоод
Гунигаа урсгах бvсгvйг
Надад харуулсан саран
Намайг шоолно

Жаахан гєлєг
Том гинжээ дааж ядан хуцах нь
Сарыг айлгана

Жvнзэнд сархад болортож
Жижигхэн одод дотор нь хєвєх нь
Живчихвий гэх шиг

Тамын тогоонд би -хоол
Та юунд vл яарна -эрлэг
Тvvний хойноос урсгах нулимс дуусаагvй нь vнэн
Дуусахгvй...

Нvдгvй шєнє
Нємєглєх чинь
Нvгэлгvй ариун

Уур будан...
Утаа униар
Хэзээ ч юм над шиг явсныг мэднэм
Хэзээ ч юм намайг ийм болохыг мэдрvvлнэм

Єсгий дороос чинь тансаг гоо цэцэгс бэлэг болон дэлгэрч байна
Єлмий дор чинь тэнгэрийн титэм одод сондор болон мэхийн унаж байна
Гоо сайхан ертєнцийг аварна бvсгvй минь ээ

Гоё юм аа! нvд цавчламгvй
Гоо vзэсгэлэнг би олж харлаа
Хар шилээ зvvдэг байж

Ганган мєртлєє хєєрхєн эгчид
Гоёхон мєрєєдлєє дэлгэмээр- би эр хvн болжээ
Годон гэзэгтvvд минь баяртай

Хайр дурлалын шаглаа бєхєлж
Сvвэгчгvй зvvгээр vйл мэтгэнэ
Хvvтэй болоосой

Хунгар цасанд шигдсэн
Хурга олж тэжээв
Том хонь болгоод
Тогоогоо тосолж цадав

Миний vйл
Шvvгээ дvvрэн амьдралын
Шvvрдсэн ухаан дундаас
Шхэрлэж буусан vгсийн
Шvvхийн тогтоол гvйцтэгнэм
Гудамжинд зєрєх бvсгvйн
Гунигтай нvдтэй мєргєлдсєн
Гvймэл урсгал харцны
Гэмгvй ялыг vvрнэм
Цаг гацсан болзооны
Цас гаслуулсан хvлээлтээс
Цагаахан итгэлийг сvлж
Цагаатгалын зарлиг уншинам
Хал vзсэн зовлонгийн
Хайр дутсан хорвоогоос
Хоёр алгаа тоссон
Хvvгийн vнэнийг гэрчилнэм

Зvvд
Эхлэлгvй
Эцэсгvй
Эрчгvй
Эс оршихуйд зvvд оршино
Сvvдэргvй нvднээ
Шvvдэр бєнжигнvvлж
Сvvмийх зэрэглээнд
Сvнсгvй бие бvжиглvvлнэ
Салхи лимбэдэж
Сар гижигдэж
Санаагvй санаа
Сэмхэн амьдрал vргэлжлvvлнэ
Сохорсон дурлал
Сульдсан итгэл
Совингийн єнгєєр
Солирын хурдаар зvрхнээ татална
Алдас загнана
Айдас занана
Хайр бvvвэйлнэ
Халуун сvvний сvvдэрт дагжина
Эрээн могой
Элс жиндээхэд
Элэх амьдралд
Эмзэглэл зvvд манаж наминчлана
Зvv сvвэлж
Зvvд зvvдлэнэ
Зvгийн луужин
Зєвхєн дээшээ л заана ...

Дотор хvнтэй хєєрєлдєхvй
Бvгдэд би улам таалагдах гэж
Бvрэг бас намуухан суудаг
Бvvр дотносож тэднийг таних гэж
Бєєрєнхийдvv бас хэнэггvй царайлдаг
Эрхгvй би хэн нэгнийг vнэлэхдээ
Этгээд мэт зан гаргаж мэтгэлцдэг
Эргvv тэнэгийг хайрлан єрєвдєхдєє
Чив чимээгvй хvндэтгэн єнгєрєєдєг
Байгаагаараа би байж л байдаг
Баримал бурхан биш билээ л
Тиймдээ ч би хамелон шиг хувирч
Тэр охидын зvрхэнд гэрэл шиг шагайдаг
...Алдаанд дургvй ч засах аргаа олдог
Атаанд дургvй ч зайлах аргаа мэддэг
Айдсаасаа айдагч аргалах нvхээ хайдаг
Амьдралд хайртай ч буцах цагаа мэдэрдэг
Vнэн худал хоёрыг адилхан vнэлж
Vнэмшиж итгэж чадвал зоосны хоёр тал гэж
Єєрийгєє тайвшруулж цоглог амьсгалдаг
Vлгэрт итгэдэг нулимстай нvдээ би
Зудтай хvйтэн сэтгэлд жиндэж царцдаг
Гантай халуун зvрхэнд хайлж урсдаг
Мэдэхгvй жилийн байхгvйн ордонд тєрсєн
Мэргэдийн сvнсний сvvдэр тєдий билээ би

Зvгээр л намар
Шанхны vс хийсэх нь намуухан
Шаргал гуниг туучих нь давчуухан
Сэтгэлийн єнгє нvvх нь тунгалагхан
Сэрээд харахад зvгээр л намар цаг
Салхилах зvгт чи зогсох нууцлаг
Санаагаа гvйцэх гэж гуних минь томоогvй
Сайхан бvхэн цаг хугацаанд уусах нь гайхмаар
Санаа алдахад зvгээр л намар цаг
Нуурын мандалд тольдох минь санаандгvй
Нэг мєч бvтээлээ туурвих нь нь биширмээр
Тэнгэрт шувуудтай зэллэж яваа минь сонихон
Тэгээд зvгээр л намар цагийг таталмаар

Дурсамж
Цантсан сормуустай нvдээр чамайг ширтэх итгэл минь сайхан
Цаг оройтсон ч болзоондоо ирэх сэтгэл чинь сайхан
Цагаан гуниг сvлж тунирхах хайр чинь сайхан
Цаг хугацааны дэнс бидэн хоёрыг савлуурдавч тэнцvvлэх нь сайхан
Хацар улайлган гэрэвшээд дєхєх чинь дурлалдаа шатаад дулаахан
Хvрмээ тайлаад чамд нємрvvлэхэд эр сэтгэл минь дулаахан
Хоёр алга биесээ тэмтрээд цочих нь ичингvйрээд дулаахан
Хайртай гэж шивнэхэд уур савсаад орчлон дэндvv дулаахан
Бvтэн єдєр биесээ бодон гэгэлзсэн учрал хvсэлдээ шатаад гэгээтэй
Бvртийх сарны бvдэг туяанд намайг шагнах инээмсэглэл чинь гэгээтэй
Бидний хєтєлєлцєєд анирлан алхадаг цасан зам шvлэг шивнээд гэгээтэй
Бvлээхэн энгэртээ нємєрлєсєн бvдvvн хуш мод минь дурсамжтай минь гэгээтэй
Сайхан дурсамж минь сайхан
Санаа алдах минь ч сайхан байсан
Сайрхах дурсамж минь дотнохон
Санахын аянганд ниргvvлсэн хуш мод минь хэвээрээ...
Цантсан сормуустай нvдээр чамайг ширтэх сайхансан
Цаг оройтсон ч болзоондоо ирэх чинь сайхансан

Намар
Наран хайлж саран хєлдлєє хонгор минь
Надаас нvvсэн vvлс хэний энгэрт шивэрнэм
Шаргал гуниг шувуудын ганганаанд жигvvрлэж
Шvлэгчийг тойрон эргэх он цагийн салхинаа хєвнєм
Зvvд мэлмэрч хєнжил жиндvv уйтай сэрхэд
Зvгээр дээ гэж залуу нас минь аргадна
Зєн совингийн нуур хунгийн нулимсанд мэлтэлзэж
Зєєлєн сэтгэл аргадан алтан загас шvvрднэм
Хагдарсан цэцгийн vнэр салхитай ханьсан тэнvvчилж
Халуун янагийн євєр лvv атаатны vлгэр шивнэнэ
Хаашаа ч юм бэ хулжсан чинийхээ зvvд итгэлийг
Харцганд хєєгдсєн болжмор шиг байж ядахдаа vгvйлнэ

Итгэл
Єєртєє би итгэж явдаг
Єнєєдрийн хувь заяандаа баярлаж явдаг
Сайхан бvхнийг дотроо мєрєєдєж явдаг
Салж нийлэх учралыг тээж явдаг
Амраг шvлгэндээ би vргэлж єртэй явдаг
Ариун хайрыг сэмхэн харуулдаж явдаг
Анд нєхєддєє би итгэж явдаг
Аз жаргалаар ирээдvйн замаа тєсєєлж явдаг
Алдаа онооны дээсэн дээр аз сорихыг хvсдэггvй ч
Амьсгал тасравч харамсахгvй амьдрахыг би хvсдэг
Ахиад энэ орон зайдаа амьдрахсан гэдэгтээ итгэдэггvй ч
Алхам бvрийн мєр ирээдvйг минь тэгшилдэгт итгэдэг
Хааяа хааяахан гуниж сэтгэлдээ нууцхан ганцаарддагч
Хяслант хорвоод єєрийгєє базаахгvй гэж голдогч
Хайртай бvхнийхээ тєлєє зvрх минь цохилж байдаг
Хан хорвоод би тэгээд бардам бас итгэлтэй алхалдаг

, , ,
Эрх чєлєєндєє хэтэрхий дурлажээ
Эр сэтгэлдээ дэндvv омогшжээ гэж
Ганцаардсан vдшийн салхи шивнэлээ
Гудамжаар алхаад л баймаар хавар...
Зvvний сvвэгчээр багтах амьдралаа далай шиг бодож
Зєрєєд л єнгєрдєг охидыг дарс шиг саначихаж гэж
Бодоогvй бодол зvvдэнд зочилжээ
Бороо хурдан ороосой...
Тал нутагт минь цэцэг дэлгэрч
Танхилхан эрвээхий эргэн наадаг
Хэнтэй ч юм тэнд учрахсан
Хайртай гэж vнэнээсээ ганцхан хэлэхсэн...
Єнгєрсєн одоо ирээдvй гуравыг
Єнєєдєрт цуглуулаад
Єєр юу ч хэрэггvй гэж
Єндєр дуугаар хайрын тухай шvлэглэхсэн...

Їнэн гэж байдаг бол
Алаг нvдэн ялдамхан минь
Алиахан ааштай аялгуухан минь
Уйтгар мэт зvрхэнд сэм нуугдаад
Урилагагvй атлаа зvvдэнд юунд зочлоно вэ
Болзсон билvv бидэн хоёр
Бороонд норж зогссон билvv
Сарнай чамд бэлэглэсэн билvv
Санаандгvй vдшийн учрал минь ээ
Хувааж идсэн чихэр шиг амттай
Хундага тулгасан дарс шиг охьтой
Амталсан даруйд дахиад л хvсэл бадраах
Амссан даруйд дахиад л зориг асаах
Хайрын тєлєє тєрсєн дагина минь
Хорвоо бидэнд гэгээн vдшийг бэлдэж
Хосгvй учралыг бурхан бэлэглэж
Хоёр биедээ жаргал заяажээ бидэн
Алсад байвч зvрх минь чамтай хамт
Ариухан итгэл минь зvvдтэй хамт
Ахиад л учрах ерєєлтэй хамт
Ашид мєнхийн хайр чамд…
Їнэн гэж байдаг бол
Їvрдийн биш амьдралд минь
Зуурдын юм гэж vгvй ээ
Їvрээр хагацсан бvсгvй минь ээ

Мянган жилийн тэртээд би
...Мянган жилийн тэртээд би
Мяралзсан хєх цєєрєм байсан
Миний тэр жаргалтай ертєнцєд
Мєн л адил баяр гуниг сєєлждєг байсан
Хос хосоороо шувууд миний сэтгэлд хєвж
Хорвоод хайраар л амьдардаг гэж ганганадаг байсан
Нэг л єглєє би
Намайг тольдох тэр vvлийг ажигласан
Эгэл тэр жаахан vvлэнд
Эрхгvй би татагдан тэмvvлсэн
...Тэнгэрээс би цєєрмєє даллан
Тэнд vлдсэн ертєнцєє vдсэн
Алсын алсад хайрандаа хєвсєєр
Аянга цахилсан vдшээр хагацана гэж санаагvй
Єглєє нь надаас тэр зугтсан юм шиг одоход
Єнчирч хоцорсон би шалбааг болон vлдсэн
Хэн ч тоохгvй намайг цєєрмєє зvvдэлж байхад
Хар тарлан бух надаар цангаагаа тайлсан
Хvсээгvй байхад минь намайг эзэмдэж
Хєдєє талруугаа євєртлєєд явчихсан
Хувь заяаг даган гунигаар цадсан
Хав харанхуйн дунд эрх чєлєєгєєр цангасан
Vзэшгvй муухай болсон намайг тэр
Yvл шиг л бас хаячихсан...
Цэцгийн дэлбээ хvртэл намайг сэгсэрч
Цэвдэг хатуу газар чанга гэгч нь тоссон
Хатуу ч гэлээ газар эх зєєлхєн байсан
Халуухан євєртєє намайг энхрийлэн авсан
Цэнгэг булаг болон би газрын хэвлийгээс
Цэлгэр талыг чимэн дахин жаргалтай урссан
Голдирол болон урсаж явсан намайг
Гараараа утгаж нэгэн бvсгvй амссан-тэр ээж байсан
Намайг таалсан тэр уруул дээрээс
Нэг уруул их удаан озсон- тэр аав байсан
Ингэж л би ихээ урт зам туулж
Ирсэн юм даа хvний ертєнцєд-тэр хайр байсан
...Мянган жилийн тэртээд би
Мяралзсан хєх цєєрєм байсан
Миний тэр жаргалтай ертєнцєд
Мєн л адил баяр гунин сєєлждєг байсан
Хос хосоороо шувууд миний сэтгэлд хєвж
Хорвоод хайраар л амьдардаг гэж гаганадаг байсан

Дун цагаан шvдэт минь...
Дурлал минь ээ
Дун цагаан шvдэт минь ээ
Дурлалын тухай би vлгэр ярьж єгєх vv та нарт
Дун цагаан шvд яралзуулан инээх тэр охиныг дурсах уу
Эхлээгvй юм гэдэг тєгсєєгvй юм байдаг шиг
Эгцэлж ч надруу ширтээгvй алаг нvдэн минь ээ
Хаана ч билээ дээ би чамтай таарсан
Халуу шатаж зvрх булиглаж чамтай зєрсєн
Найзуудтайгаа наргиантайхан явсан охин заяа
Намайг ч анзаарах сєхєєгvй дайрч одсон дурлал минь ээ
Ганц vг солилоо гээд дурлалын ган тайлагдахгvй ээ
Гарыг чинь атгалаа гээд зvрх минь амрахгvй ээ
Бvлээхэн уруулыг чинь vнсэж булбарай биеийг чинь илбэж
Бvтэн шєнє багадах ч ганц мєчийг чамтай жаргаж vдвэл...
Дурлал минь ээ
Дун цагаан шvдэт минь
Гэгээн гэнэн хvсэл минь
Гэнэт учирсан хvслэн минь ээ
Амьдралын минь дэнсэнд алтан мєч тэр болог
Аз жргалын минь титмэнд алмаазан шигтгээ тэр болог
Єнчин дурлал тээж гэргийтэйгээ учрах нvгэл минь арилаг
Єрєєл нэгний зvрх шархлуулсан хvнд ялнаас чи мултраг
Ийм л нэгэн vлгэрийн эхлэл чамд би аминчлаж шивнэе
Итгэн vv байна уу энэ чиний л хэрэг ээ
Ямар ч байсан эхлэлгvй энэ vлгэр тєгсгєл хайж зовлон тарихгvй ээ
Яг л бvх юм хуучнаараа он цагт амар сайхандаа жаргана аа
Дурлал минь ээ
Дун цагаан шvдэт минь ээ

Улиасны дор
Урьд хосын
Учирдаг байсан
Биеийг чинь шивж
Нэрсээрээ шархлуулсан
Танил улиасыг
Тvшин зогсоод
Тайтгарах дусал
Тосон саатлаа

Надаар чи
Наадах хэрэггvй
Навчин хээгээр
Мэргэлээд хэрэггvй
Ирнэ ирэхгvй ирнэ ...
Ийм их навчис
Итгэл тээн хийсэх нь
Эргээд чамруу гvймээр

Бороо хэзээ ч юм
Шиврэхээ больж
Бодол сэтгэл
Шаналалд хоргодно
Нvцгэрсэн модны
Нємєрт жиндvvхэн

Харц чулуудсан зүрхэнд хэлэх хоёрхон үгтэй,

Áè ýõíýртэй

Харсаар байтал ядам хуруу хайрын тангарагтай,

Áэлзэг түгжээтэй...

odoo hoeulaa yah uu

Долгилсон хар гэзгээ сул асган мишээсэн
Дорнын нэгэн үзэсгэлэн сэтгэлийн минь хаалгыг татвал
Хэн ч тоож татаагүй энэ модон хаалганы цаана
Хичнээн халуун сэтгэл цоожтой удсаныг харнаа"

Урьд шөнө би чамтай хамт дуу дуулсан. Сэтгэлээ бүлээцтэл.
Урууланд чинь тэгээд уруулаараа хүрсэн. Сэтгэлээ халууцтал.
Сэмхэн инээмсэглэлдээ гуниг шингээж гэр лүүгээ ороход чинь
Сэтгэл минь ганцаардах мэт болж дараагийн учирлыг өөртөө амласан

Mongotei zaluug bish ireeduitei zaluud naidaarai
Tsarailag bish nudend dulaahan zaluug harj yavaarai
Bugdeeree bish 2uulaa kino uzey gedeg zaluud naidaarai
Chamaig unsdeg bish teverhiig husdeg zaluu chamd hairtai shuu
Onoodor saihan bsaniig bish Ireeduin jargaliig bodooroi
Heseg hugatsaand hamt bsan bish
Buhii l hugatsaand hamt chamaas holdoogui zaluug hundleerei
Zuurdiin jargal saihan ch Uurdiin jargal ni iluu shuu!

Хайр, хайрын дундаас
Хамгийн үнэнч хайрыг та юу гэж бодно вэ?
Магадгүй та энэ хайрыг
Мартагдашгүй хайртай зүйрлэнэ байх
Гэнэн та энэ хайрыг

Газар нутагтайгаа нийлүүлнэ байх
Гэвч энэ чинь буруу юм шүү
Гайхамшигт үнэнч хайр бол
Эхийн хайр юм, эцгийн хайр юм
Энэ дэлхий нурсан ч
Эмгэн шулам болсон ч
Ямар ч царайтай байсан ч
Ядуу зүдүү амьдарсан ч
Эхийн хайр үнэнчээрээ байна
Эгнэгт нурашгүй цайз шиг байна.

Хайр сэтгэл чи хаанаас надад ирээд
Хамаг зүрхийг минь догдлуулаад байна вэ?
Халуун зүрхэнд минь хагацал, гуниг авчрах гээ юу?
Хүний орчлонгийн баяр, жаргалыг мэдрүүлэх гээ юү?

Дундуурхан амьдралыг минь дурлал чи
Жаргалд умбуулах гэж ирэв үү? Зовлонд унагах гэж ирэв үү?
Догдолсон сэтгэлийг минь баярлуулан гомдоох
Дэндүү жаргалтай, бас гунигтай түүхийг эхлүүлэх гээ юү?

Хайрт минь би чамтайгаа vргэлж цуг байгаа шvv
Хачин тунгалаг тэнгэрээс чамайгаа ширтэж
Vл vзэгдэх салхитай цуг хацрыг чинь илбэн
Vvрд чамтайгаа амьдрахсан гэж шивнэж суугаа шvv

Зуны vдшийн нартай цуг євдгийг чинь дэрлэн
Зулзган хус шиг гоолиг бэлхvvсийг чинь энхрийлэн
Єєр хэн ч хvрээгvй цэвэр биеийг чинь vнэрлэн
Єврийн хангайн цэцэгс бvхэнтэй цуг єлмийд чинь сєгдєж байгаа шvv...
Хамгаас ариухан чамайгаа харахсан гэж
Ханагар дэлхийн уул бvхэнд би шингэсэн
Хасын тунгалаг царайг чинь vнсэхсэн гэж
Халгин урсах салхи бvхэнд би ууссан
Бие минь энд ч сэтгэл минь чамтайгаа цуг байгаа
Би єєрєє энд ч оюун бодол минь чиний дэргэд байгаа
Vдшийн бvрий, vvрийн гэгээ, єдрийн нар, шєнийн сарнаар ч
Vнэнчийн андгай болсон элэг зvрх минь чиний дэргэд байгаа
Амраг минь би чамтайгаа vргэлж цуг байгаа
Алсаас анивалзах тvмэн шаргал од миний нvд юм
Алаглан сугсрах хангайн ногоон євс миний уруул юм
Алсад дvрэлзэх хээрийн тvvдэг миний бодол юм...
Аясхан хангайн сэвшээ шанхыг чинь илбэвэл намайг гэж бодоорой
Агтны тєвєргєєн нойрыг чинь сэргээвэл шvлгийг минь гэж санаарай
Жаахан горхи хєлийг чинь норговол намайг л гэж баясаарай
Жавартай vvрээр дvрэлзэх тєрсєн гэрийнхээ галыг зvрхийг минь гэж санаарай
Орчлонд ганцхан чамд л дурласан болохоор
Орчин тойрны чинь буй бvхэнд би нэгэн биеэ шингээсэн
Хээрийн борооноос нємєрлєх гэж нутгийн чинь хад хясаанд цээжээ нэмэрлэсэн
Хурц наранд гандаахгvй гэхдээ тэнгэрийн vvлэнд элгээ зvvж явуулсан
Vргэлж би чамтайгаа хамт байхын тулд
Vйлт шєнийн саран болж тооноор чинь шагайсан
Vvргэлэх шєнийн зvvдийг чинь сарниахгvй гэж мананд ууссан
Хар даруулсан хий зэтгэр чамайг зовоох болов уу гэж
Хаяагий чинь манах нохдын хуцалтад дуугаа шингээсэн
Хайрт минь би чамтайгаа vргэлж цуг байгаа шvv
Хамтдаан амьдрах хvслээ илгээн дэргэд чинь суугаа шvv.

тасагхан биш ч эгэлхэн байлаа бид хамтдаа, таруухан биш ч бид хамтдаа энгүүн байлаа, хамт хөтлөлцөн гудамжаар алхаагүй ч, хар буугаагүй сэтгэлдээ чамтай хамт бүжиглэн байсан юм

                                                 Уруулан цаанаа
Уучлалаа нуучихаад
Хэтэрхий их хайртайдаа хүлэгдээд
Хэлж амжаагүй
Тэр үгс
Зүрхнийх байсан
Хэрвээ чи мартаагүй бол

Сэтгэл минь эмтэрч байсныг
Гэрчилж үлдсэн
Тэр үгсийг
Нулимс гээд л бодчих
Би ч бас
Даашинз чинь ямар өнгөтэй байсныг
Дасчихаад мартах ямар хэцүү байсныг
Дурсамж болгоод хадгалчихсан
Тийм болхоор
Алслагдсан дурсамжнаас
Алдуурсан бүхнийг
Гуниг гэж нэрлээд
Зүгээр л
Зүг зүгээ хөөгөөд
Зүрхгүй, сүнсгүй мэт амьдаръя
Хүсэл, хяслын зааг дээр
Хөлдөж царцсан нулимс шиг
Гал халуун мэт
Хүйтэн шөнийг
Ганцаар өнгөрөөе
Тэр үгсийг
Хэн нэгэнд дахиж хэлэхгүй
Тийм болхоор
Хэлж амжаагүй чигээрээ
Тэр үгс
Миний зүрхэнд ...

har darsan zuud shig horomhon zuuriin uerhel
hailgan enehen horwood itgej ywsan tashaaral
daruuhan bureg zand n huurtaj ywsan enduurel
dahin hezee ch aldhaargui amidraliin gegeen uhaaral
ueiin olon ohidod gaihuulj ywsan ataarhal
unenii horwoog tanihgui gendej hairlasan shohoorhol
ungun nuurtei amidarliig unguts oilgoson shohoorhol
uiliin urtei zurhee ooroo siichsen haruusal

Amidraliin gegeehen dursamjaar duuren
Arwan jiliin suragch bailaa
Angiin anduudaar toiron hureelsen
Arwan naiman nas bailaa.
Nogoo angiin howguun chamd
Nuutshan duralsan durlal bailaa
Nomor gazar baraadan urgasan
Nenzhen nasnii hair bailaa.
Chamaig hairalsan nandin ariun setgel bailaa
Chamd itgesen tsagaan tsailgan itgel bailaa
Chamaig huleesen genehen jaahan huleelt bailaa
Chamaig zuudelsen sartai shoniin zuud bailaa.
Denduu dassan chiniihee
Derged chin urgelj baihiig husewch
Ilchilj amjaagui hairiig min chi
Itgel setgeleere medersengui.
Hairtai gedgiig min chi barag l medsen
Harj ywdgiig min chi barag l gadarlasan
Harts tulgaraad sandardagiig min chi barag l anzaarsan
Haraad bayrladagiig min chi barag l oilgoson.
Gewch chi bardam zantai howguun
Gemgui hernee bi ch bardam zantai ohin
Bie biedee hairtai ym shig mortloo
Bituuhen negendee bardamnasan
Arwan jiliin gegeehen durlal
Ahiad nadad ergej irehgui dursamj.
En buhen nadad baisan
Ene odor harin ali ni ch alga.

Sanaad baina
Sanah tusam chamaig hairlaad baina
Bodood baina
Bodoh tusam chamaig uguileed baina.
Hair medruulsen harts chamaig
Martaj chadahgui shanalaad baina
Hureed ireesei gej moroodood
Hongor chamaigaa huleegeed baina.
Ahin hezeech uchrahgui ch gesen
Argadaj guigaad irehgui ch gesen
Ail bolj amidrahgui ch baisan
Ahiad gantsan udaa chamaigaa harmaar bna.
Hoorhon ineeh ineediig chin neg sonsohson
Huneleg bardam hartsiig chin neg harhsan
Huren ulaan uruuliig chin neg unsehsen
hairtai chamaig suuliin udaa neg tewrehsen.
Ahin bi chin chamaigaa zowoohguie
Amidraliin olon salaa zamd ahin bid 2 hezee ch uchrahgui
Anduud baiy gej hicheegeed ch bid 2 chadahgui
Argagui bid 2 amidraliin jamaar salsan.
Henii ch buruu baigaagui bolhoor
Herhewch martaj chadahguin chamaigaa.
Marty geed ch martaj chadahgui
Minii hair setgeld min uldsen.

Aldaj bolomgui 18 nas
Amidral boldoggui anhnii hair
Aysaar boldoggui 10n jil
Ahiad oldohgui suragh nas

Bolzoondoo namaig hotsorwol irtel min hulee
Borootoi baisan ch hamaagui namaig hulee
Herwee chi nadad hairtai bol nasan turshdaa hulee
Huniih bolsoniig ni medwel neg minut ch buu hulee.

Ihemseg bardam ter negen howguun nadad taalagdsan
Ineemseglej bga ni hurtel ihemseg baisan
Harts ni hurtel shiruun baisan ch
Haij ywsan hun min mon baisan

Owdog sohron guisan hairiig chin
Onchin zurhendee huleej awaaguid uuchil
Onoodriig hurtel minii toloo gesen setgeliig chin
Odoo l uharsan teneghen namaigaa uuchil

Hairtai hosuudiin zurh hagatsal uzdegiig uhaarlaa
Hardalt ihssen hair butdeggui gedgiig uhaarlaa
Hanhuu chiniihee hairiig unench baisaniig uhaarlaa
Hagatsal uzsen zurh uheld hurdegiig uhaarlaa

Nud ni neg l zoolon
Hezee ch harj baigaagui
Tiim l huneleg
tungalag nud
Bi chinii nudend
Nudnii hartsand chin duralchihjee
Ongo mongo nadad hamaagui
Oor hend ch baihgui
tiim l nud chamd bn
Burhanii melmii shig alag nudeeree
Busdiig bish zowhon namaig l
Alag nudniihee gund
Zoolon zoolon shirteech
Haraad l baimaar chinii nud
Hariad unthad zuudend uzegdeh shig
Huneleg hartstai ter nudee
hend ch bish nadad l belegleech
Urgelj nudiig chin harwal
Uurd bi jargaltai bh bolno
Harhan nudiig chin sanaad baina
Haluuhan gariig chin atgamaar bn
Hajuud chin suugaad tewermeer bn
Hamtdaa urgelj baimaar bn

Horwood chamaig haraad
Hongorhon zurhendee hairlah bolson ym
Nuugdaj hardag chinii duriig
Nuutshan hair gej bodsongui ywjee
Huuhed genen nasandaa
Hurch ochood helj chadaagui bolhoor
Huren zurh min odoo boltol
Howguun chamaig nuutshan hairaldag
Hairtai gej heleed
Verhej chadaagui bolhoor
Nuutshan hairiin gashuun zowlong
Zurh setgeleeree bi chin medersen
Hoer biendee hairguigees hoish
Hongorhon chamaigaa zowoogood yahaw gesendee
Anhnii hairiin enehen dursamjaa
Aldraihan nasniihaa nuutshan hair bolgoson ym.

Би хүлээгээгүй ээ чамайг
Харин хүсэж байна

Би хүсээгүй ээ чамайг
Харин үгүйлж байна

Би дурлаагүй ээ чамд
Харин хайрлаж байна

Би хайрлаагүй ээ чамайг
Харин хүлээж байна

Би хүлээгээгүй ээ чамайг ...

Энгэр нэвчтэл уйлсан ч чи дэргэд минь үгүй
Эргээд ирээч гэж хашиграсан ч чи холийн хол одно...

Хүлээлтэй би хүслээр дарна
Хүслээ би гуниграар сольно

Дурлалаа би хайраар хамгаална
Хайраа би хүлээлтээр амьдруудна

Би хүлээгээгүй ээ чамайг ...

Үгүй ээ гэж бусдад би ам бардам хэлдэг
Үнэндээ тиймээ гэж өөртөө би шанладаг

Хүлээхээ хэнийг гэж би гайхсан дүр үзүүлдэгч
Хүсэлдээ түүнийгээ хүлээсээр л байдаг

Дурлахаа хэнд гэж би гайхсан дүр үзүүлдэгч
Дурлалдаа сохроод ганцаар хайрладаг

Үнэндээ би Түүний Хайрыг хүлээдэг

Гунигаар хөвөрсөн амьдралын их урасгал дунд
Гундаж гандсан ганц цэцэг байждээ

Учирлаар тамлагдсан хайрын
Уучлал дагуудах ганц зүрх байждээ

Бодол харуулдсан өдөр бүрийн нар
Бүсгүй заянд гуниг тээх тавьлан хайрлаж

Зүүд эргүүлдсэн шөнө бүрийн сар
Зүрх хоослох хайр, хагцал ... Ял бусуу

Жаргалаар би шүхэр хийвч
Нар түүнийг минь нэвт төөннө

Янаглалаар би хөнжил хийвч
Сар түүнийг минь хульжтал дааруулна

Бодол гивүүрэн гуниг эргүүлднэ зүрхэнд минь
Бор Дарс хагцалыг тайлах эм мэт амттай санагдна
Болчимгүй сэтгэл бүтэхгүй хайрыг сануулан шархалуулж
Бор өдрүүдийн наранд ганцаар суусаар .....

Хатаж гүйцсэн намрын навчис адил сэтгэлд
Хагдарч унаагүй итгэлийн ганц цэцэг шиг
Халуун өдрүүүдийн ган тайлагдах бороо адил
Хамгаас илүүтэй ганцал зүйлийг үгүйлэн гуниглна

Чимээгүй тэнгэрийн доор бүлээн салхи үлээвч
Чиний эзгүй энгэрт жавар хургах шиг хүйтэн
Чих шуугиж ухаан балартах халуун наранд наршивч
Чиний булаасан хайрын, халууныг гүйцэх нь үгүй

Нар жаргаж уулын цаагуур орох нь үзсэглэнтэй ч
Намайг гацаардуулсан халуун өдөр шөнөөр солигдох хорсолтой
Халуухан шөнын балын амтыг санагдууласан сар
Хамаг итгэлийг жаргаж буй нартай хамт бөхөөх шиг гунигтай

Бүүдгэр саран гэрлээ надаас нуух шиг сэтгэл харанхуйлж
Бүлээн амьсгаа нь сэрүүн салхиар солигдон
Ганцаараа надад ор хэтэрхий томдож
Ганихарсан хайр хөнжил дааруудан тарчилна ....

Би бодож үл чадна
Би хайрлаж үл чадна
Би харамсаж

Санаад чамайг vгvйлээд байх юм
Сэтгэл дотроо дурсан санагалзах юм
Сэм сэмхэн чимээгvйхэн уйлмаар санагддаг ч
Сэмрэн сэмрэн нvvх vvлс намайг аргадах юм
Цугтаа байсан тэр сайхан мечvvдээ сана даа
Цав цагаахан ариухан мереедлее сана даа
Цаанаа л нэг гоё байгаа биз
Цэнхэр дэлхий уудам байгаа биз

Холоос чамайг мереедсен хайрын сэтгэлийг яалтай
Унтахад зvvдэнд минь ирдэг хонгор чамайгаа яалтай
Мартья гэхээх vгvйлдэг миний хайрыг яалтай
Минийх болох тавилангvй хевгvvн чамайг яалтай
Гунигаа нуух гэж инээдгийг минь мэдэх vv
Бодлоох нуух гэж уурладгийг минь мэдэх vv
Гомдоод шаналдгийг минь мэдэх vv
Ганцхан чамдаа хайртай болхоор баярладгийг минь мэдэх vv

Vгvй бvхнээрээ дутаж чамдаа би дурладаг
Дvvрэн сарны чанадаас дvрийг чинь хардаг
Дvрэлгэр алаг нvднээс чинь
Хайрын vгийг уншдаг

Зvрх сэтгэлээ хуваалцах гэсэн юм
Зевхен чамтай ярилцах гэсэн юм
Зvрх сэтгэлээс ундарсан тэр л хайраа
Зевхен чамдаа зориулах гэсэн юм

Аз жаргалын шувуухайд ариухан хvслээ шивнэ
Ариун хайрын бурхдад амраг намайгаа даатга
Бурхан четгер хоёрт болох болохгvйгээ шивнэ
Бурханлиг хайрын vгсийг болчимгvй надаас асуу

Хайртай гэдэг vгийг харамлаж яваарай
Хайрлаж явдаг ганцхан тvvндээ хэлээрэй
Бухимдаж гундсан сэтгэлээ тайтгаруулах гэж
Бусдаар битгий тоглоорой

Харцны чинь гэгээнд шvлэг тэрлэж явхад
Хаврын шувуудын дуу нь эцээд болдоггvй
Мянган жил енгеревч шинэхэн байх vгийг
Магад одоо л хэлье чамд би хайртай

Хорвоо ертенц намайг аз жаргалаар ивээгээч
Хурмаст тэнгэр намайг хур бороогоор ивээгээч
Хvн болгож терvvлсэн ээж,аавыг минь менхрvvлж ивээгээч
Хонгорхон охин чи минь намайгаа хайраар ивээгээч

Хамгийн сайхан улирал хавар биш гэж vv
Харц татам цэцэг сарнай биш гэж vv
Хан хорвоогийн сайхан нь хайр биш гэж vv
Харин чи миний анд минь биш гэж vv

Орчлонд гийх чиний царай
Одод бүүдийх тэр шенеер
Хонгор саран туяагаа мишээх шиг
Алаг зvрхэнд минь тод санагдана

Уянгын хүч шулгийн сум зүрхэнд чинь тусвал
Ухааны уг дурлалын цалам сэтгэлд чинь хүрвэл
Өөрийг минь ганц харж нудний хайраар шагнах уу? чи
Өргөлийн шүлэг өгсөн чадал минь тэр болог

Амрагийн гал асаасан алаг нүдэн чи минь
Лусийн охин аятай усанд гуа байдагаа
Тэнгэрийн гэрэлт шувуу газарт буугаад ирсэн юм шиг
Анх харсан цагаасаа алмайрч чамд дурласан.

Дэргэд нэгэн ирж араар тэврэхэд чамайг би боддог
Дээрээс нэгэн тонгойж уруул эрэхэд чамайг би боддог
Дэмий хvндээ март гэсэн ч чамайг би боддог
Дэлхийд eeр хvнгvй юм шиг чамайг л би боддог


Eдeр шeнeгvй eвeл зунгvй бодсоор л яваа юм хойно
Eeрee та лав их сайн хун байх даа найз нь чамд LoVE шуу

Чамайг цаг, мeч бvхэнд боддог ч гэсэн
хайрлах эрхгvйгээ мэднээ. Тийм ч учраас зeвхeн
дотроо чамайг чимээгvйхэн хайрладаг.
Чамдаа энэ хорвоогийн хамгийн сайн сайхан бvхнийг хvсье